52 DR. STAN. GOLIŃSKI 
rzy badaniu łąk dwa batdzo ważne momenty. które 
starałem się uwzględnić. Aby zdecydować się eo do charakteru 
tej części łąki, z której należy wziąć próbkę. musimy kilkakro- 
tnie przewędrować wzdłuż i wszerz całą łąkę w czasie, gdy ro- 
sliny są w pełnym rozwoju lub kwitnieniu. Drugim momentem 
będzie po skoszeniu czas brania próbki. Stosując się do tego, ze- 
brałem z kilku łąk za pierwszą bytnością rośliny, które stanowiły 
na oko główną charakterystyczną sukienkę łąki. Miałem przy tem 
се! podwójny: z jednej strony należało się przekonać, 
o ile w ezasie największego rozwoju łąki można 
osądzić na oko jej właściwości, z drugiej zaś, o ile 
taki sąd, dajmy natosłuszny, danam obraz odmien- 
ny, aniżeli analiza wagowa, biorąe pod uwagę czas, 
jaki upłynął od wzięcia próbnych roślin do kośby, 
t j do pory, w której się bierze próbkę. Przy tem bra- 
nie próbnych roślin daje okazy, z którymi porównać można dro- 
bne cząsteczki danej rośliny, z jakiemi spotykamy się tak często 
przy wagowej analizie. 
W jakim stosunku dwie takie analizy do siebie zostają i jak 
się wzajemnie kontrolować mogą. nie będę uwzględniał w poje- 
dynezyeh. tu podanych wypadkach, lecz wyjaśnię przy próbce 
XXVI pochodzącej z Dąbia. W próbce na oko zebranej znajdu- 
jemy parę roślin. które później nie dały się odnaleźć przy analizie 
wagowej. I tak Carex acutiformis, choć w znacznej ilości się znaj- 
dował, nie mógł pomimo to dostać się do próbki wagowej, gdyż 
kosiarz starannie go unikał razem z Caltha palustris, a to tem 
łatwiej, że rośliny te, przy sobie rosnące, zajmowały całą długość 
rzegu rowu i pozostawione były jako do paszy nie użyteczne 
na później, јако materyal ściółkowy. Ze Trifolium pratense rzucało 
”, 
SIĘ w oczy, przemawia та tem wielkość rośliny, а w próbce pó- 
: jest, że Trifolium repens, dla uprawiajaeego łąki. wtedy dopiero 
_ jest wid ie tra esiec ub spasie. Co zaś do 
ж 
