XXVIII 
W późniejszych latach choroba oczu zmusiła $. p. Karlińskiego - 
do zaniechania wszelkich obserwacyi. Począł tedy zajmować się + 
studyami nad historyą nauk ścisłych; owocem tych studyów był i i 
„Przyczynek do kalendaryografii chrześcijańskiej* (1880 r.) i wcze- 3 
śniejszy nieco „Żywot Kopernika“ (1873). Jednocześnie oddawał się - | 
coraz to więcej meteorologii. E 
Wogóle dla meteorologii $. p. Karliński zdziałał bardzo dużo: 
wydawał corocznie „Materyały do klimatografii Galicyi*, „Spostrze- 
żenia meteorologiczne na Obserwatoryum krakowskiem* (po niemie- | 
cku), dalej przez lat osiem od 1888—1896 „Spostrzeżenia nad sta- 
nem wody w rzekach galicyjskich“, zarządzał siecią stacyi meteo- 
rologicznych Akad. Umiej. w Galicyi, oprócz tego napisał szereg 
rozpraw z zakresu meteorologii, z pomiędzy których wymienimy 
rozprawy „O okresowych zmianach ciepłoty w Krakowie“ (1876 r), 
„O obliczaniu współezynników wzoru Bessla używanego w meteo- 
rologii* (1880 r.), oraz liczne rozprawy, poświęcone opracowaniu 
różnych spostrzeżeń meteorologicznych. | 
Ogólna liczba rozpraw, ogłoszonych przez $. p. Karlińskiego, 3 
jest bardzo znaczna: jest ich kilkadziesiąt; traktują one różne te- A 
maty z matematyki, astronomii, meteorologii i historyi nauk ścisłych. 
Liczba ich byłaby jeszcze większą, gdyby ogłosił wszystkie swoje | 
badania. Ślady tych nieogłoszonych badań znajdują się po części 
w archiwum Obserwatoryum, po części podobno w rękach rodziny. 
Wiedzę posiadał bardzo obszerną, daleko wybiegającą poza 
zakres właściwej swej specyalności; znał wybornie starożytne ję- 
zyki, oczytany był bardzo w literaturze filozoficznej. Z wiedzą t 













nie umiał i nie lubił się popisywać; przypadkiem chyba można było > 
skonstatować, że gruntownie zna nietylko nauki do swego ściślej- 7 | 
szego fachu należące, ale i inne. 
I swoi i obey wysoko cenili wiedzę i naukowe zasługi $. p 
Karlińskiego. Członkiem byłego Towarzystwa naukowego krakow- | 
skiego został jeszcze w 1857 r., członkiem czynnym Akademii Umie- 
jętności w 1874 r., członkiem międzynarodowej Komisyi geodezyj-- 
nej w 1867 r. — członkiem austr. Komisyi dla normalnych miar 
i wag w 1892 r. Prócz tego był ezlonkiem kilkunastu towarzystw 
naukowych, w jednych czynnym, w innych honorowym, w innych 
znowu korespondentem. 
Aż do ostatnich lat, gdy ciężka choroba go zmogla, $. p. Kar 
