44 FRYDERYK SCHILLE 
Kolbe, o czem Dr. Enderlein w dziele swojem »Morphologie, 
Systematik und Biologie der Atropiden und Troctiden“ wspo- 
mina, mówiąc: ,Zroctes formicarius (Hag.) ist bisher nur vom 
Autor bei Königsberg gefunden worden. Herr M. Linke in 
Leipzig hatte die Freundlichkeit, beim Durchsieben von Amei- 
sennestern auf Troctiden zu achten und war auch so glücklich, 
au T Bienitz bei Leipzig in einem Nest von Formica rufa 
L. am 30. März 1904 eine Anzahl von Exemplaren einer dun- 
kien TAA zu erbeuten. Sie passen zwar auf die ganz 
ungenügende Beschreibung Hagen’s, aber ich konnte auch kei- 
`- nen Unterschied finden zwischen diesen Exemplaren und den 
überall in Wäldern besonders unter Kieferrinde sich vorfin- 
denden Troctes silvarum Kolbe. Nach diesem einen Falle kann 
ich nicht urtheilen. Sollte es sich aber herausstellen, dass 
beide identisch sind so wäre Troctes silvarum Kolbe als Sy- 
nonym mit Troctes formicarius (Hag.) zu streichen“. 
Peripsocini. 
zakoń subpupillatus M. Lachl. 6. IX koło Młodowa na drze- 
ach szpilkowych. ; 
Caeciliini. 
Caecilius piceus Kolbe v. brevipennis Enderl. Ọ. 10. VII na jodlach 
i świerkach. 
* Pterodela pedicularia L. v. brevipennis Enderl. 4. X na Ribes rubrum. 
W okolicy Nowego Targu w przez Dr. Niezabitowskiego. 
Elipsocus Westwoodi M. La chl. 1. IX na świerkach w Rzyczanowie. 
*Leptodela fusciceps Reuter. = i nimfy 19. III. 1904 i 25. IV 
1905 pod zmurszałą korą wierzbową na Obłazie, nadto 16. 
IV. 1905 pod zmurszałą korą jodłowych sęków w płocie 
w Rytrze. 
Reuterelliinae. 
* Reuterella helvimacula Ender. v. Enderleini Schille. Między okazami 
formy typowej T gatunku znalazło się kilka osobników 
dość znacznie od formy typowej różnych, które Dr. G. En- 
derlein w Berlinie uznał za nową odmianę. Odmianę tę ak 
sałem w czasopiśmie Zoologischer Anzeiger, tom XXVII, 
15 z dnia 19. kwietnia 1904. Opis: Ubarwienie odmiany toj 
tak jest jasne, że brak zupełnie plamy, znajdującej się na 
śród- i zatułowiu formy typowej. Wzdłuż środka całego ja- 
snobruñatnego tułowia iasaid wazka, bezbarwna smuga. U nie- 
których osobników jest głowa, ubarwiona ciemno-rudo-bruna- 
