8 DR. WILHELM FRIEDBERG 
stwe ostrygową, a w niej liczne górne skorupy ostryg nieozna- 
czalnych gatunkowo. 
W Przegorzałach są marglowe wapienie z ostrygami przy 
ujściu dolinki spadającej od Kopca Kościuszki; w r. 1904 nie mo- 
głem ich odszukać. Prof. Zaręczny pisze (l. e. str. 186 — 7). „Na 
zachód od wapiennika przylega do wapieni jurajskich, około 209 
ku południowi zapadających, marglowy wapień trzeciorzędny w zna- 
cznej części z ostrygowych skorup złożony, falisto powyginany, po- 
chylony na zachód; wyj jego nie przechodzi 2 metrów, a po- 
kład jest tem cieńszy, im wyżej zachodzi na pokład jurajski. 
Mniejsze płyty tegoż wapienia leżą rozrzucone po dziurach na za- 
chodniem zboczu skałek w lewem zboczu doliny powyżej wapien- 
nika; stamtąd pochodzi największa część całkowitych okazów du- 
żych, nadzwyczaj grubo uskorupionych ostryg, które u nas długo 
uchodziły za gatunek nieopisany pod nazwiskiem Ostrea Zeuschneri, 
aż przez prof. Niedźwiedzkiego we Lwowie rozpoznane zostały jako 
należące do gatunku > gingensis Schloth. (Kosmos 1889 str. 
64*) 1). Wapień ostrygowy mamy zresztą także dalej na zachód 
„w stromem zboczu pia między Przegorzałami a Bielanami, 
gdzie go jednak z pod zasypującego go gruzowiska dopiero wy- 
grzebywać trzeba. ponieważ na powierzchni nigdzie nie jest odsło- 
nięty*. Prof. J. Niedźwiedzki *) wspomina o wapieniu ostrygowym, 
który znaleziono w powi aa przy gościńcu, jako cienką po- 
włokę na wapieniu jurajskim. W materyale ostrygowym oznaczył 
prof. Niedźwiedzki Ostrea gingensis Schlot., O. lamellosa Brocci i O. 
cochlear Poli. Ponieważ Ostrea lamellosa i 0. gingensis występują 
przeważnie (chociaż nie wyłącznie * 5) ) w poziomie nieco starszym od 
wapienia litawskiego i ponieważ brak tu gatunku Ostrea digitalina 
Dub., przeto skłonnym jest prof. Niedźwiedzki do uważania wapie- 
nia przegorzalakiego „jako nieco starsze ogniwo, odpowiadające 
mniej men najniższym warstwom miocenu podolskiego 
ateryałów Komisyi fizyograficznej miałem w ręku okaz 
ostrygi zebranej w r. 1877 przez Bieniasza i oznaczonej pierwotnie 
o O. Zeuschneri n. sp. z białej jury, następnie zaznaczono przy- 
należność jej do trzeciorzędu. Wprawdzie jest on starty, prze- 
cież zdołałem go zaliczyć do O. lamellosa Broec. (por. część 
paleontol.). 
Przegorzałach znajdują się jednakowoż także iły mioceń- 
skie (głębsze partye iłów w cegielniach na południe od gościńca, 
Dla ścisłości dodam, że prof. Paniai zaznacza tan niezupelna pe- 
E Ea gdyż okaz ten mógłby by assissima Lam 
J. Ni edźwiedzki: „Przyczynek do geologii m: al” Le, str. 393—4. 
$ O. gingensis znaną jest i ze sarma 
