14 DR. WILHELM FRIEDBERG 
Tietzego wskazuje także miocen w samej Marcyporebie, eo o nim 
nie znalazłem wzmianki w tekscie. Przy drodze ze Skawiny do 
Rzozowa zaznaczył Hilber iły mioceńskie. W zbiorach Komisji 
fizyograficznej znajdowała się próbka iłu siwego (pod iłem) ze 
Skawiny, rzekomo mioceńskiego, która jednakowoż nie zawierała 
otwornie; brake wę tego iłu do miocenu jest przeto wątpliwą. 
W e koło Skawiny była dawno warzelnia soli (już w 12 
wieku), ies Gaa tu byé iły solne; w pobliżu znaleziono podezas 
budowy kolei transwersalnej ślady lignitu. 
Między Wisla, Swoszowicami i Wieliczką są wyksztal- 
cone utwory mioceńskie pod postacią iłów gipsowych od północy; 
u brzegu Karpat występują jednakowoż piaski, zajmujące miejsca 
wyżej położone. Iły gipsowe wydobywają w kilku dołach koło 
Skotnik i Kobierzyna. W Skotnikach leżą iły w pobliżu wa- 
pienia jurajskiego, a w jednym z dołów we wschodniej części wsi 
leżą poziome warstwy iłu z P> na piaskach '), których jakości 
stwierdzić nie można. Tez same ee e pepe są w Łagiewni- 
kach na północ od Biiaków, Wielki w Woli Duchackiej, 
wreszcie w Podgórzu. W bardzo "HAAG AE sposób wy- 
raża się prof. ZAręckiy o stosunku owych iłów do skał jurajskich 
w Podgórzu koło wapiennika, „gdzie szare iły przypierają wprost 
do stromych ścian jurajskich i zawierają tysiące licznych kryszta- 
łów gipsu*. Brzeg morza utworzony przez poszarpane skały juraj- 
skie był tu widocznie bardzo stromy, a głębokość tuż przy brze- 
gach znaczna, eo zaznaczaliśmy już kilkakrotnie. Gipsy wytworzyły 
się wtedy, gdy morze opuściło te okolice i rozdzieliło się na sze- 
reg jezior i bagnisk. Zaręczny pisze też w mineralogicznej pracy 
o gipsach podgórskich ?): „Nasz gips podgórski jest utworem wy- 
sychającej kałuży morskiej. Schnące błoto było mu kolebką, limo- 
nitowe grudki, niegdyś może pirytowe, jedynem towarzystwem“. 
Własnych spostrzeżeń dotyczących tutejszych iłów gipsowych 
mam bardzo niewiele. W Podgórzu na zachód od stacyi kolejowej 
„Podgórze-Płaszów* (po zachodniej stronie gościńca) są doły, w któ- 
rych wydobywają gips. Iły leżą tuż pod wierzchnią gliną, są 
barwy siwej lub żółtawej, ba lao słabo nachylają się ku północy, 
a w nich są albo blaszki krystalicznego gipsu, albo też soczewki 
1) Tietze (Geognost. Verhältnisse d. Gegend v. Krakau. l.c. str. 600—601) 
elg te piaski za odpowiadające piaskom z Rajska i na tem w znacznej mie- 
oparł zapat ie o p ędności iłów gipsowych i piasków z Rajsk 
Słusznie jednakowoż zauważył Zareczny > t do zeszytu 3 str 193) „cała Z 
dziura zaledwie na kilka metrów gleboka nada, sje sie przecież na dowód pra 
osków 
dziwości gas dzo daleko sięgających teoretycznych wn 
2) Zareczny: „O luźnych kryształach gipsu w e ¿Ral trzeciorzędnych w Pod- 
górzu pod Krakowem“, Sprawozdanie Gimnazym III, Kraków 1887, str. 28. 
