22 DR. WILHELM FRIEDBERG 
Fusus sp. an lamellosus Bors. 1 ok. Arca sp. an Saa Lam. 1 ok. 
Ostrea digitalina Dub. kilka ok. Leda (?) u 
Cardita scalaris Sow. 1 ok. Serpula szy nie molta 
Ervilia pusilla Phil. j ok. 
Otwornice w piaskach są również rzadkie. Znalazłem: 
Rotalia Soldanii d'Orb. 1 okaz. 
aeiia MRPO L. okaz 
acella Ficht. : 1 Moll. 1 ok. 
Poniewaz land ta dla wielkiego zapotrzebowania mas 
piasku będzie przez czas dłuższy w odbudowie, przeto byłoby wska- 
zanem zwrócenie na nią uwagi celem dłuższego wybierania ska- 
mielin. 
Ku południowi, względnie ku południowemu wschodowi, zni- 
kają piaski. a pokazują się iły z początku piaszczyste. Dowodzą 
tego wiercenia wykonane w okolicy cmentarza, których wyniki po- 
daje prof. Niedźwiedzki (l. e. Kosmos r. 1883, str. 249—251). Te 
iły uważa prof. Niedźwiedzki za róworzędne z marglem szwoszowie- 
sim i iłami prokocimskimi. Ze swej strony chciałbym tylko zau- 
ważyć, że warstwy iłów są wprawdzie bezpośrednio starsze od pia- 
sków, ale przy zgodności następstwa. Ruchy górotwórcze w Karpa- 
tach sprawiały kolejne przesuwanie się brzegu morza mioceńskiego 
ku północy. 
Utworem solonośnym Wieliczki nie zajmuję się wcale, gdyż 
zgodnie z tem, co zaznaczyłem we wstępie, nie było badanie jego 
mem zadaniem. 
Zabawa. W okolicy leżącej na wschód od każąc są piaski 
odsłonięte na większą skalę w Zabawie na wse od dworu; opi- 
sal je prof. Niedźwiedzki (l. e. str. 334—-5). Odkrywa. którą wi- 
działem, jest do 8 m. wysoka; właściwie jest tu szereg odkrywek. 
W jednem miejscu jest profil przedstawiony na ryc. 3-ej 
Warstwy są tu prawie poziome; zdaje się, iż nachylają się słabo 
ku NW, a więc w ten sam sposób, jak w Bogucicach i Kosocicach. 
W piaskach są nieczęste skamieliny, a trudno jest wydobyć okaz 
cały. Oznaczylem stamtąd tylko następujące gatunki: 
Gibbula affinis Eichw. 1 ok. Ervilia pusilla Phil. (6 okazów). 
ułamki. Leda (?) 1 ułamek. 
Cardium (?) Serpula sp. ign. 3 okazy. 
Arca lactea L. 1 okaz. 
Ślady roztartych skorup sa jednakowoż bardzo częste. W górę 
potoka widać to samo; zauważyłem żwiry dyluwialne nad mioceń- 
skim utworem, wśród nich znajdowały się kawałki skał starszych. 
Wyżej, a równocześnie ku wschodowi (ku Zwólce i Sulkowi) zau- 
