28 DR. WILHELM FRIEDBERG 
Tutaj tez wspomnimy o rezultatach dwu Raper: na wschód 
od Bochni, t. j. w Gorzkowie i w Łazach 1). W Gorzkowie 
rzebito: do 122 m. gliny dyluwialne, do 181:4 m. szary nieco 
lisciasty ił lupkowy z dwiema wkładkami, t. j. zbitego piaskowca 
d 58:2 m. do 594 m. i piasku od 76:4 m. do 84:2 m., a do spodu, 
t. j. do 303:6 m. ciemny lisciasty ił lupkowy z częstemi ziarnami 
pirytu i z zapachem siarkowodoru. Miejsce wiercenia w Łazach 
było odległe zaledwie o 206 m. od wiercenia w Gorzkowie w kie- 
runku h. 1:11% „Przebito tam najpierw dyluwialne gliny do 7:2 m. 
dalej niebieskawo- -szary ił łupkowy (z wkładką gipsu od 22—24 m.) 
do 414 m., dalej plastyczny ił łupkowy (z dwiema wkładkami 
gipsu) do 62 ma a wreszcie ciemny, lisciasty ił solny aż do dna, 
t. j. do 403:1 
Miocen agak Bochnią a Tarnowem. Na wschód od Bo- 
chni są bardzo rzadkie odkrywki miocenu; prof. Uhlig (l. e.) po- 
daje ich kilka. 
W Łazach w potoku koło folwarku są niebieskie warstwo- 
wane iły solne z warstwami lub gniazdami pias kowea; piaskowce 
mają na powierzchni otwornice (Cristellaria) i zniszczone części or- 
przeciwne strony, mamy tu więc siodło. Odkryw wek tych nie wi- 
działem 
Dę bno. W potoku wpadajacym z prawej strony do potoku 
BSAN, niedaleko p. 249. znalazł prof. Uhlig warstwy szarego 
iłu, ery ku południowi, które przypominały warstwy cho- 
enickie 
zachodowi, przebito Edf dire Ae vists (7 RÓB" szaro - siwy 
margiel lupkowy, który przechodzi nizej w ilasty, kruchy piasko- 
wiec (28 stóp); warstwy nachylaja sie tu słabo ku SW. Zawartość 
jodu w wodzie tu otrzymanej dowodzi mioceńskiego wieku tych 
warstw, a mamy tu przykład, jak silnie są one pogięte. 
1) Dr. Wł. Szajnocha: „Tekst do zeszytu II-go Atlasu geolog. Galicyi* 
Kraków pt str. 115. 
G. Bukowski: „Mittheilung über eine neue Jodquelle in der miociinen 
Randzone der Karpathen*, Verhandlung. der geol. Reichsanstalt r. 1886. 
