MŁODSZY MIOCEN GALICYI ZACHODNIEJ 45 
kości tylko 200 m., tutaj widzimy utwór głębszy na wysokości 
300 m., a są to utwory zupełnie równoważne wiekiem. Podwyż- 
szenie Karpat (zapewne prawie w całości) po upływie młodszego 
miocenu, jest rzeczą powiedziałbym zupełnie pewną; inaczej nie mo- 
żnaby wytłumaczyć zjawiska, że dawne dno morza leży o 100 m. 
wyżej od brzegu. 
Ciekawą jest rzeczą, że węgiel bruatny zawiera bardzo liczne 
skorupy zatoezków (na hałdach zbierałem je gromadnie), a nie za- 
wiera liści, dlatego też nie przyjmuje prof. Uhlig autochtonicznego 
Dub. Dr. Grzybowski (l. e. str. 11) uważa ten wapień za analogiczny 
litotamniowemu; zapatrywanie to jest zupełnie racyonalnem. W ta- 
kim razie odpowiadałby on utworowi przybrzeżnemu (leży na wy- 
sokości 350 m.), a płytkiemu, ku południowi zaś są coraz głębsze 
utwory, zrazu piaski, a potem iły. 
schód od Grudny Dolnej są miejscowości, które znaczą 
nam połączenie zatoki tutejszej z zatoką okolicy Rzeszowa, była 
więc to niejako cieśnina, która oddzielała część Karpat, jako wyspę 
od reszty. Prof. Hilber 1) widział ku SW od Niedźwiady (od fol- 
warku) na polach ułamki szarego marglowego gipsu i białego alaba- 
stru. Wedle Uhliga (l. e. str. 475) jest w Małej (a więc w po- 
bliżu) trzewowiec odpowiadający wielickiemu, odkrywke tę widzia- 
łem na zachód od Małej koło przysiołka Lipowiec. Grzybowski 
(l. e. str. 53) widział na północ od Brzeźni a na południe od 
Glinnika kamieniołom gipsu ziarnistego, szczeliny wśród gipsu wy- 
pełnione są gipsem włóknistym, warstwowanie jest tu poziome. 
W Broniszowie (na południowem zboczu wzgórza leżącego na 
południe od folwarku) są szare gipsy marglowe, cienkowarstwowane, 
zapadające ku północy pod kątem 150 (Hilber 1. c.). Tenże autor 
opisuje wapień litotamniowy z Glinnika (południowa część wsi 
1) V. Hiber: „Randtheile der Karpathen zwischen Dębica und Łańcut*. 
Jahrbuch der geol. Reichsanstalt 1885. 
nia. Z niego podaje Uhlig Pecten Besseri Andrz. i Ostrea digitalina 
sk 
