46 DR. WILHELM FRIEDBERG 
koło folwarku, a więc w pobliżu odkrywki gipsu podanej przez 
Grzybowskiego), który zawiera Pecten latissimus Br.. Pecten sausa- 
licus Hilber i ułamki węgla Tej ciekawej odkrywki nie odszukano 
później. Grzybowski np. nie wspomina o niej. 
Znajdowanie się gipsów w tutejszej okolicy jest rzeczą bar- 
dzo ciekawą, zwłaszcza anhidrytu (trzewowca) właściwego formacyi 
solnej Wieliczki i Bochni. ystępowanie w pobliżu wapieni lito- 
tamniowych i gipsów musi świadczyć o pewnych czysto lokalnych 
modyf'kacych terenu; w Siedliskach koło Rzeszowa opisałem obok 
siebie leżące gipsy i wapienie 
Od Broniszowa niedaleko już do odkrywek wapienia litotam- 
niowego w Olimpowie, a więc i do rzeszowskiego zagłębia, które 
opisałem dokładnie w osobnej pracy. Na tem też zakończymy nasz 
przegląd miocenu brzeżnego w Galicyi zachodniej. 
Ku północy od opisanych występowań znany jest miocen w in- 
nem wykształceniu, jako t. zw. „ił Krakowiecki*. Mapy niżu nad- 
wiślańskiego w „Atlasie geologicznym Galicyi* wykonane przez 
M. Łomnickiego i autora znaczą odkrywki tego utworu, o ile one 
z pod przykrycia dyluwialnych (lodowcowych) tow wychodzą 
na wierzch. Zaznaczyłem już dwukrotnie '). że iły te odpowiadają 
głębszej facies utworów mioceńskich tortonienu, których brzegową 
facies poznaliśmy w tej rozprawce. Należy tu zauważyć, że oka- 
zują one znaczne petrograficzne podobieństwo do t. zw. „szlieru*, 
są to bowiem iły siwe, po wyschnięciu jaśniejsze i wówczas lup- 
kowe, o słabej zawartości węglanu wapniowego. Zawartość gipsu 
w małych ilościach nie jest im obcą, a nadto charakterystyczną 
własnością ich jest brak skamielin, otwornice nawet są bardzo 
rzadkie i rzadsze jeszeze w miarę oddalenia od brzegu, o ile „prze- 
konać się mogłem na próbkach otrzymanych podczas wierceń wy- 
konanych w okolicy Rzeszowa. Iły te są wprawdzie nie silnie wy- 
dźwignięte, zawsze jednakowoż okazują słabe sfałdowanie we wszyst- 
kich obserwowanych odkrywkach; dotyczące obserwacye zebralem 
w tekscie do mapy Sambora w „Atlasie geolog. Galicyi* 2), Kieru- 
nek fałdów jest mniej więcej NW —S0. a więc zgodny z kierun- 
kiem warstw karpackich, co wskazuje na słabe ruchy górotwórcze 
po upływie tortonienu, które wkrótce wytłumaczymy. 
Wyniki ogólne. Fauna poznanych odsłonięć w przybrze- 
żnym pasie mioceńskiego morza jest prawie tą samą. Nie mamy 
tutaj weale gatunków, któreby przemawiały za różnicą co do wie- 
ku, przeciwnie różnice wszelkie, jak zaznaczyliśmy już w ciągu 

1) W. Friedberg: R rea pe aus der Umgegend von Tarno- 
brzeg*. Age Fo der Wiener Akadem m 1 
W. Friedberg: „Tekst de aja 19 a geolog. Galicyi*. Kraków 1906. 

