48 DR. WILHELM FRIEDBERG 
solonośnego bryłowego i innych mu odpowiadających, a nadto utworu 
solonośnego właściwego. Pierwsze z nich uważa prof. Niedźwiedzki 
w swej klasycznej monografii Wieliczki i Bochni za bezpośrednio 
starsze od brzeżnych utworów, które opisałem. Jeżeli więc tym osta- 
tnim, jak to z mego opisu wynika, należy przyznać wiek odpowia- 
dający młodszej fazie tortonienu, to pierwszym (utwór bryłowy sol- 
ny, margle swoszowickie) należy przyznać wiek bezpośrednio star- 
szy, a więc odpowiadający dobie starszego tortonienu, czemu nie 
sprzeciwia się fauna, którą stąd poznano; ten sam wiek należy przy- 
pisać warstwom chodeniekim okolicy Bochni. Właściwy utwór solny 
z pokładami soli (Wieliczka i Bochnia) uznał Niedźwiedzki za od- 
powiadający pierwszemu piętru śródziemnomorskiemu i to najwyż- 
szemu jego oddziałowi, czyli „szlierowi* ze względu na podobień- 
stwo petrograficzne ze szlierem innych okolice, dalej ze względu na 
skamieliny : Pecten denudatus i Solanomya Doderleini i ze względu 
na niezgodne ułożenie względem utworów młodszych, które leżą 
prawie poziomo, podczas gdy poprzednie są szeptu Otóż Mów. 
jego utwór końcowy, Sde zraża cofania się morza tego; 
szlier, aby użyć słów Suessa, to obraz wymierającego morza. Otóż 
u nas w Galicyi absolutnie niema „typowych utworów pierw- 
szego piętra, któreby można porównywać z utworami np. z Eggen- 
urgu w Austryi Niższej. Skoro więc nie było morza w pierwszem 
piętrze, nie mogło też ono wymierając zwolna wytworzyć utworu 
solnego. W chwili cofania się i wygasania nie mogło też dostać się 
morze z krajów sąsiednich (Moraw) do Galicyi, tem więcej, że 
brak u nas tak obszernych zapadnięć w tej dobie czasu, któreby 
wdarcie się wysychającego morza mogły sprowadzić. 
obec tego spróbowałbym wytłumaczyć powstanie miocenu 
Galicyi zachodniej w sposób następujący. Z początkiem 2go piętra 
śródziemnomorskiego wkroczyło morze do Galieyi od zachodu i za- 
jęło jako morze nieznaczne tylko, najgłębsze zapadnięte obszary, 
które bezsprzecznie istnieją w okolicy Krakowa; możnaby. więc od- 
nieść ten okres czasu do doby helwetienu. To poczynające się, a więc 
zrodzone niejako morze, zwolna się tylko powiększało, wypełniając 
niejako szereg większych jezior (Wieliczka, Bochnia), a komuniku- 
jących ze sobą, fauna miała pewne analogie z dawniejszą, stąd po- 
chodzą te dwa gatunki (tylko 2), cechujące pierwsze piętro; ponie- 
waż wypełniało to morze głębokie zapadliska, przeto i charakter 
tej fauny jest w znacznej mierze głębinowy. Możnab przypuszczać 
nawet, że te niejako jeziora wysychały częściowo i wtedy wytwo- 
