Gleby pogórza oleszycko-lubaczowskiego. 
Zestawil 
Dr Kazimierz Miczyński. 
(Z mapą.) 
Wskutek polecenia Komisyi fizyograficznej Akademii Umieję- 
tności, korzystając ze zasiłku Wydziału krajowego. przeprowadziłem 
w latach 1897 i 1898 sam, a następnie w r. 1901 wspólnie z p. 
Konradem Mościekim badania gleboznawcze pa okolicy Lubaczowa 
badaníamá wynosi około 150 km.?. a mianowcie 18 km. wzdłuż ze 
wschodu na zachód, a około 85 km. wszerz, ogeaiidzódy równole- 
żnikami 5007/30” i 5012/30" pn. szer. geogr. i południkami 40038' 
i 4052" wsch. dł. 1). 
Jest to część t. zw. Pogórza Cieszanowskiego. opisanego pod 
względem geograficznym przez prof. A. Rehmana *) a mianowicie 
środkowo-wschodnia część tego pogórza, zbliżona już do grzbietu 
lwowsko-tomaszowskiego a przecięta górnym biegiem rzeki Luba- 
ezówki, która tu ze zbiegu kilku dopływów powstaje. Na bada- 
nym obszarze znajdują się: miasteczko Lubaczów i wsie oraz przy- 
siołki: Oleszyce, Oleszyce Stare, Uszkowce. Zabiała. część wscho- 
dnia Starego Sioła, Futory, południowa część Dachnowa, Maslan- 
ków, Mokrzyce, Bałaje, Mo st Antoniki, Miadów, ¿ae desk 
naziomu, niezmiernie jednostajną, falisto paca o adm 
wzniesieniach i leniwym powolnym biegu wód w dolinach. Najwy- 
żej wzniesiony punkt na zachodnim krańcu badanego terenu na 
1) Część papi „mapy Pe ett monarchii austryacko-wegierskiej 
Le 2.000, pas 4, słap : „Lubac 
Rehman, ań > wd wid awek Komisyi Premiere: 
Krak. Kal. Umiej. t 26, 1891, str. 177 i na i 
1* 
