12 DR KAZIMIERZ MICZYŃSKI 
zostać pofałdowane, podczas gdy dalej na półnoe i zachód ułożenie 
poziome nie uległo tak wyraźnej zmianie. Przypuszczenie, jakoby 
i ar 
, 
ski, który po mnie badał te okolice pod względem gleboznawezym. 
Nieprawdopodobieñstwo wynika lo): z braku takiego utworu w od- 
krywkach iłów krakowieckich, gdzie wprost na nich leżą żwiry 
zwałowe dawne, i 20) z samej natury utworów pochodzenia lodoweo- 
wego. Utwory bowiem , zawdzięczające swe powstanie wodom lodowca 
nadchodzącego, muszą yć z natury rzeczy niejednolite i warstwo- 
raczej gruboziarniste, nigdy, albo tylko wyjątkowo, jedno- 
stajnie iłowate. 
Nie ulega zatem dziś wątpliwości, iż podłożem jednolitem 
utworów dylawialnych całej badanej okolicy są utwory trzeciorzę- 
owe, a mianowicie iły krakowieckie. Wobec braku większej ilości 
odkrywek nie podobna skonstatować na pewno, do jakich poziomów 
podłoże to się wznosi. W odkrywkach notowanych przez prof. Lom- 
nickiego i na jego mapie oznaczonych, poziom jest prawie jedna- 
kowy, a mianowicie w Krowicy 230 m, w Wielkich Oczach 240, 
w Raczkałce 230. Jeśli to są, jak przypuszcza Łomnieki, siodła 
fałdów, to pomiędzy siodłami iły te zapadać muszą głęboko pod 
dzisiejszą powierzchnię terenu. Nie dziw przeto, że przy wierceniu 
otworów świdrowych do 3 m. głębokości, nie można nigdzie wła- 
ściwych iłów mioceńskich dosięgnąć. 
Przy sposobności jednakowoż wierceń głębokich, mianowicie 
przy kopaniu studni około szpitala w Lubaczowie, na głębokości 
30 kilku metrów pod pokładem piasku, glin i żwirów zwałowych, 
miano wydobywać ił siwy, na którym wodonośna warstwa spoczywa. 
W Dachnowie na połudn. wsi na folwarku również, według opowia- 
dań mieszkańców, dopiero w głębokości 40 m. siwy ił wydobywać 
zaczęto. Jeśliby podania te ustne i bynajmniej nie roszczagce pre- 
tensyi do ścisłości, przyjąć za prawdziwe, należałoby przypuścić 
obecność siodła faldu idącego przez Krowice i Lubaczów, mniej 
więcej równolegle do dzisiejszego biegu Wiszni ku półn. zachodowi. 
Na obszarze Lubaczowa i leszye il ten na powierzchni ni- 
gdzie nie wystepuje i oczywiscie gleby nie tworzy, stanowi jednak, 
według wszelkiego prawdopodobieństwa, głębsze podłoże podmokłych 
i zabagnionych dolin i łożysk rzek, potoków i mokradeł piaskowy reh, 
zwłaszcza w części połudn.-wschodn. w okolicy Niwek, Mazurów, 
Misztalów. Lisich Jam, a na zachód koło Zabiałej i Suchej Woli. 
W utworach dyluwialnych wyróżnił prof. Łomnicki: 
wirowiska staro krystaliczne i głazy naczutowe 
stowarzyszone: a) z glinami, b) z piaskami morenowymi. 
