GLEBY OLESZYCKO-LUBACZOWSKIE 13 
2) piaski i 3) gliny pomorenowe (miedzylodnikowe) 
(l. e. str. 32), zatem w podziale tym właściwie zupełnie zgadza 
się z Hilberem (l. e. str. 508). 
o opisu tych utworów podanego przez Hilbera i Łomnickiego 
pod względem geologicznym, nie wiele możnaby dodać. Głazy na- 
rzutowe występują niezbyt licznie na calym obszarze badanym, ob- 
ficiej jednak na gliniastych wierzchowinach, niż na piaskach. Na 
tych ostatnieh nigdzie ich nie znalazłem, oprócz bardzo drobnych 
okruchów domieszanych do gruboziarnistego piasku na połdn. od 
Zalesia. Zwiry i piaski morenowe właściwie nie tworzą szerszego 
podścieliska gleby na naszej mapie, drobne jedynie wkładki i war- 
stewki żwiru napotykamy przy wierceniach w glinie morenowej 
w Oleszycach, tudzież w towarzystwie piasków gruboziarnistych 
w głębokości 11/, —2 m. w garbach opadających z Futorów ku 
dolinie Sołotwy, tudzież w erozyjnych wyrwach pod piaskami mię- 
dzylodnikowymi i glinką polodnikową w dolinie, w której ułożyło 
się Stare Sioło. Na rolniczy charakter gleby nie wpływają wcale, 
chyba o tyle, o ile materyał z nich pochodzący posłużył do utwo- 
rzenia dość znacznych warstw piasków pomorenowyeb, przelawico- 
wych, drobniej ziarnistych. 
lina morenowa dolna, której wygląd ogólny zgadza się z opi- 
sem Łomnickiego (str. 32 1. e.), nie wychodzi również wcale na 
powierzchnię tak, aby sama tworzyła glebę. Wypiętrzenia tej gliny 
jednak występują w kilku punktach blizko powierzchni i wówczas 
wywierają decydujący wpływ na zachowanie się utworów na niej 
leżących. Punktami tymi są przedewszystkiem wierzchowina garbu 
Oleszyckiego ciągnąca się ku wsi Futorom i do Maślankowa i wierz- 
chowina Cerkwiska rozciągająca się od Baszni ku piaskom Luba- 
ezowa. W niższym poziomie występuje w podglebiu na połdn. Za- 
lesia koło folwarku Jałowy, gdzie w głęboko wyciętym rowie mo- 
żna ją widzieć w odkrywce, a na obokległych polach na przestrzeni 
kilkuset m? można ją dosięgnąć wierceniami. We wszystkich tych 
punktach stanowi ona podłoże glinek pomorenowych (nawianych) 
bezpośrednio, albo też pokryta warstwą gruboziarnistego piasku lub 
żwiru morenowego i pomorenowego. Obecność jej w podglebiu bli- 
żej powierzchni, charakteryzuje z jednej strony zwykle wygląd 
gleby wierzchniej, która staje się jeszcze mniej niż zazwyczaj prze- 
puszezalna, w lada zagłębieniu zamaka, na wierzchowinach wystę- 
pują nieraz zbiorniki wody powierzchniowej (n. p. w Futorach), 
niewysychające prawie nigdy, tudzież małe bagienka widocznie tylko 
wodą powierzchniową zamoczone, zarosłe właściwą mokradłom flora 
sitów, turzye i skrzypów. bój 
est to glina iłowata, barwy ciemno zielonawej lub siwej, na 
powietrzu nieco brunatnieje, niezmiernie plastyczna i lepka, dosko- 
nała do modelowania, po wyschnięciu twardnieje jak kamień, który 
