18 DR KAZIMIERZ MICZYŃSKI 
nie podobna stwierdzić jakiegoś następstwa glin i piasków w kie- 
runku pionowym a więc ich względnego wieku. Występuje tu obok 
siebie głęboko sięgający materyał gliniasty niewarstwowany i prze- 
chodzi w kierunku poziomym w również głęboki materyał coraz 
więcej piaskowaty, wreszcie w piasek wywiany, na powierzchni 
zwykle drobniejszy, w głębi grubszy. 
jednak w niewielkiej od takich miejsce odległości może- 
my widzieć w odkrywce (n. p w fosach strzelnicy wojskowej na 
Zabukowcu) albo przy pork gi glinkę leżącą na piasku żółtym, 
gruboziarnistym, przypuszezać należy, iż glinka ta niewarstwowana 
jest przecież utworem późniejszym, ułożonym na piaskach polodow- 
cowych. Jest jednak utworem zarazem równorzędnym i równoczesnym 
z piaskami nawianymi a raczej wywianymi, które na powierzchni tam- 
tych piasków polodowcowych się wytworzyły, jako wydmy dawniej 
ruchome, dziś po większej części ustalone, lub też powstały na zna- 
oapiejane) przestrzeni jako formacya powierzchniowa, przez 
czynni 1 wietrzenia ukształtowana. 
Takież powstanie tych utworów przypuszcza Hilber (l. e. str. 
509). Łomnieki przytaczając jego zdanie, sam inne przypuszczenie 
wyraża, że jednak rozmieszczenie tych piasków (nawianych) zaró- 
wno jak glin „odnieść należy do chwili, kiedy jeszcze śródlądowe 
lody pokrywały te obszary a strumienie pod nimi krążące, miej- 
scowó słabsze lub silniejsze, raz przeważnie glinę, drugi raz równo- 
cześnie piaski osadzały, a te dopiero w późniejszym okresie (mię- 
dzylodownikowym) ulegały dalej czynnikom atmosferycznym prze- 
kładane i zwiewane na tych samych obszarach, które dawniej 
tuż po ustąpieniu lodów zajmowały“. Tłumaczenie to, o ile bar- 
dzo dobrze wyjaśnia rozmaite rozmieszczenie glin morenowych 
i piasków pomorenowych, to nie daje jednak zupełnie dobrego roz- 
wikłania kwestyi owej bardzo jednostajnej pokrywy glinkowatej 
zarówno na glinie zwałowej, jak i na piaskach leżącej, co do której 
przecież przypuszczenie nawiania po poprzedniem ułożeniu piasków 
wydaje się najprawdopodobniejszem, 
Utwory aluwium, jeśli pominiemy glebę pokrywającą opisane 
dopiero co formacye, w większej miąższości gromadzą się jedynie 
w dolinach rzek, mianowicie jako piaski i gliny przepłukane 
i zniesione: z piasków i glin dyluwialnych, oraz torfy  ziemiste, 
naprzemian to piaskami gruboziarnistymi to AECA ma- 
teryalem  przewarstwowane. Zwłaszcza przy brzeżnych utwo- 
rach dolin naprzemianległe warstwowanie torfiastych i i gliniaętych 
macie piaszczystych materyałów obserwować można przy wier- 
W rejonie piasków pomorenowych, tam, gdzie prawdopo- 
sęk blizko pod niemi leży nieprzepuszezalny ił trzeciorzędowy 
(n. p. na » pinan moh: Lubaczowa ku Lisim Soe a 1 mala ku 
