
GLEBY OLESZYCKO-LUBACZOWSKIR 25 
wcale znikomo małemi. I tak dla potasu w tej grupie gleb znaj- 
dujemy cyfry od 0:0211—0:053, dla kwasu fosforowego z jedno- 
stajnością większą 0:040—0:0573. Zawartość azotu zależna od stanu 
kultury, ale wogóle wcale nie nazbyt mała 0:0981—0:11780/,. 
Rodzaj 2. Glinki zwięzłe w zagłębieniach. 
Wszelkie zagłębienia w glinie nawianej, spowodowane zwykle 
dawniejszem ułożeniem podłoża, na którem glinka się ułożyła, od- 
znaczają się tem, że w nich gromadzi się znaczniejsza ilość materyi 
organicznej w glebie, wskutek oczywiście silniejszego przez większą 
część roku zawilgocenia i słabego utleniania; doprowadza to aż do 
wytworzenia się cienkiej warstwy torfiastej gleby na wilgotnych 
śródpolowych łąkach. 
ilniejsza zawartość próchnicy objawia się w przekrojach 
przedewszystkiem ciemniejszem i głębiej sięgającem zabarwieniem, 
następnie wyługowaniem połączeń żelaza. Zawartość próchnicy wv- 
nosi pomimo ciemnego zabarwienia zwykle nie wiele więcej jak 
1:50/,. Zawartość węglanów 0052—0 074%/,. (Analiza mechaniczna 
p. st. 26 Tabl. III.) 
ą to gleby o takiej samej przewadze drobnego piasku 
lóssowego ale o znacznie wyższej zawartości spławialnych cząstek 
poniżej 0:01 mm, zwłaszcza w podglebiu. Jest to skutek denudacyi 
i wyszlamowania materyału gliniastego z wyżej położonych obsza- 
rów ku dolinom i wgłębieniom, w których te gleby się utworzyły. 
Ta denudacya jest też powodem, że w takich zagłębieniach glinki 
nawiane a raczej materyał z glinek nawianych pochodzący tworzy 
warstwy głębokie, których pospolicie nie przebijamy przy wierceniu 
3 metrowych otworów świdrowych. Glinki te, jak wogóle zwięźlej- 
sze gleby tej okolicy, lud nazywa dość charakterystycznie „lepem“. 
Rodzaj 3. Glinki płytsze na piaskach dyluwialnych. 
są głównym składnikiem gleb piaszczystych badanej okolicy i sa- 
mychże piasków dyluwialnych podłoża. (Tabl. IV. na str. 28.) 
