GLEBY OLESZYCKO-LUBACZOWSKIE 31 
cyfry zatem zwłaszcza w pierwszym szeregu podobne do otrzyma- 
nych w analizach p. Mościekiego, po nowem gotowaniu się zmieniają. 
Glinki nawiane leżące na glinie morenowej uważać należy 
wprawdzie nie za typ ale za odrębny rodzaj gleby, który też na 
mapie osobną barwą oznaczono, WYS zarazem głębokość wy- 
stępywania gliny morenowej w podglebiu 
ymagają one przedewszystkiem poprawienia przepuszezal- 
ności przez drenowanie racyonalne i zastosowane do poziomu i ulo- 
żenia gliny morenowej; dobrego wybrużdżenia powierzchni a na- 
stępnie uprawy głębokiej, która złe dzy kolia stosunki gleby w zna- 
cznej części poprawi — umożliwi wytworzenie głębszej warstwy: 
zaopatrzonej w próchnieę, mniej przeto zlewnej i mniej się zasko- 
rupiającej. Czy wapnowanie oddziała tu korzystnie, trudno bez do- 
świadczeń przesądzać; zresztą o rolniczym charakterze tych gleb. 
poniżej obszerniej. 
* * 
Cztery powyżej opisane rodzaje gleby Oleszyeko-Lubaczow- 
skiego pogost zawdzięczające swe utworzenie się wierzchniej glinie 
niewarstwowanej, pomimo mnóstwa różnie lokalnych, jakie w opisie 
staraliśmy się zaznaczyć, a zależnych od miąższości owej powały 
glinek nawianych z jednej i od jakości podłoża z drugiej strony, 
przedstawiają przecież pewien typ wspólny, który możnaby nazwać, 
za Czarnomskim, lóssami bielicowatymi. Posiadają też pewien wspólny 
EREN rolniczy. 
o gleby bez wyjątku źle przepuszczalne, nieprzewiewne,. 
a re źle gromadzą wilgoć po rozpulchnieniu, wskute 
czego łatwo na powierzchni po`orce sucho dokonanej zanadto wy- 
sychają. 
Wogóle bardzo trudne do uprawy, bo niezmiernie zlewne. Ma- 
teryał przeważnie Awarcowi: ów drobny nadzwyczaj piasek prawie: 
niczem nie związany, tam zwłaszcza, gdzie kultura nizko stoi, nię 
zdoła dłużej agi zj nadanej przez lr struktury. Plytka orka 
zlewa sig po ulewnym deszezu całkowicie i spulchnienie na nowo 
okazuje się koniecznem. Orki jesienne z napi na wiosnę powtó- 
rzenia wymagają, tak się gleba zlewa i zbija. Próchniea, jaka 
w małej ilości wytworzyła się na tych glebach zwłaszcza w niż- 
szych położeniach podmokłych, w połączeniu ze związkami żelaza, 
tworzy bardzo często skorupy i ziarnka ortsztynu na niewielkiej 
głębokości pod powierzchnią. Bardzo często widzieć też można, że 
gleba zlewa się w warstwy posia vipien: drobne, Dop n bu- 
dowę nie gruzełkowatą sprawną, ale wprost łupkowatą, a po- 
szczególne aia set pooddzielane pa calas à żelasjetemi 
