GLEBY OLESZYCKO-LUBACZOWSKIE 37 
skonstatować można wyszlamowanie części drobnych ku dołowi. 
Szczyt pokryty materyałem o najgrubszem ziarnie, stoki ku dołowi, 
z coraz to drobniejszego piasku. Widać to n. p. wyraźnie z analizy 
l. 6 na załączonej tab. VI. z profilu IV B. 52 a, b i c. Grzbiet wzgó- 
rza zawierał 83", grubego piasku o średnicy 0:1—1 mm; stok 74, 
na samym dole, ale zawsze tylko w glebie, zaledwie 67%,. W tym 
zaś piasku główną część składową stanowią cząstki o wielkości 
025—05 i tych najwięcej na szczycie. Inne składniki odpowiednio 
do tego się ustosunkowały. W podglebiu bardzo często osadzone 
zostały warstewki drobnego materyału pylastego wyszlamowane, 
przejęte wodorotlenkiem żelaza i są powodem, że wśród szczerego 
1 suchego piasku tworzą się gniazda podmokłe. 
Piaszczyste gleby przeważnie pokryte są borami sosnowymi 
lub mieszanymi z akacyą sztucznie oczywiście sianą, jak n. p. w Fu- 
torach. W miejscach wilgotniejszych, więc tam, gdzie pod piaskiem 
musi istnieć podłoże gliniaste prawdopodobnie morenowej gliny, n. p. 
w lesie ad Sucha Wola („Leszczyna*), występuje dąb, a. w najniż- 
szych olcha, na niewielkich jednak obszarach. | 
Do tego rodzaju gleb na podstawie postaci, zachowania się 
i analizy mechanicznej, zaliczyć wypada także wydmiaste grzędy 
piaskowe występujące dość licznie z pod płytkich glinek bielico- 
wych na całym obszarze pogórza Oleszyckiego, a naznaczone na 
mapie barwą żółtą, tak jak piaski (I. B. 63). 
Analiza mechaniczna wykazuje, że przeważającym materyałem 
składowym jest piasek 0:1 do 1 mm wielkości, w czem, ściślej 
biorąc, cząstki 0:25—0:'5 mm główną stanowią masę (Tab. VI.) Różnice 
zachodzą lokalne, zależnie od tego, czy mamy do czynienia z więcej lub 
mniej odsłoniętem i wypiętrzonem położeniem, zatem z silniejszem 
wyszlamowaniem — z większą lub mniejszą odległością od gleb 
gliniastych. Ponadto bardzo znamienna jest różnica gleby i podgle- 
la. Gleba zawiera z reguły więcej materyału drobnoziarnistego 
poniżej 001 i lóssowatego pyłu 0'01—0'05, natomiast mniej piasków 
grubych aniżeli podglebie, w którem te ostatnie aż do 93%, wy- 
stępują. Objaw to charakterystyczny. właściwy formacyi tych utwo- 
rów wydmiastych połączonej z nawianiem na wierzch materyałów 
drobniejszych, niezależnie oczywiście od przeciwnie działającego 
wyszlamowania. 
Analiza chemiczna tych gleb piaszczystych wykazuje przede- 
wszystkiem wskutek wyługowania minimalną zawartość wapna, 
obracającą się w granicach CaO od 00297 do 00547 z jedynym 
wyjątkiem gleby piaszezystej w „Leszezynie* (I. B. 57), w której 
wykazano zawartość Ca 0=0:21940/,. W tym szczególnym wy- 
padku pochodzi to z widocznej lokalnej przymieszki ziarn wapien- 
nych w piasku, występującej zwłaszcza wyraźnie w podglebiu, 
które burzy z kwasem solnym i z powodu slabego w lesie liścia- 
