10 FRYDERYK SCHILLE 
E. arborea var. obscura Schiffer. W jesieni r. 1903 dwa razy 
w darni. 
E. corticalis Nic. 10. IX na jadalnych grzybach w Przysie- 
tnicy, 5. XII pod korą płace 18 i 21. Vi 23. VI pod korą świer- 
ów, 12. X w mchach na bukach. : 
E. corticalis var. pallida Schäffer. Razem z formą poprzednią 
. dorsalis Uzel. 19. III pod korą wierzby, 10. VII i VIII na 
gałęziach świerkowych i jodłowych, 1. IX na bukach, leszczynie 
i olszy. 
E puncteola Uzel. W tych samych warunkach znajdywana, 
co forma poprzednia. 
orm, przekonałem się, że rozgraniczyć ich nie można, gdyż jasne 
okazy E. dorsalis i ciemne E. puncteola niczem się pomiędzy sobą 
nie różnią i napotyka się okazy przejściowe, o których absolutnie 
orzec nie można, czy je do jednej czy do drugiej formy zaliczyćby 
należało. Doniósłem o tem listownie p. K. Bórnerowi, który się na 
moje zapatrywanie najzupełniej zgodził. 
E. lanuginosa Nie. 9. VIII pod kamieniami koło zamczyska 
w Rytrze, 7. IX w mchach i ściółee w Roztokach. 
E. multifasciata Tullb. W darni w jesieni kilka okazów; dość 
rzadka. 
E. muscorum Tullb. Razem z formą poprzednią; rzadka. 
E. nivalis L. forma principalis. Jedna z najpospolitszych form, 
znajdująca się przez cały rok pod korami, kamieniami, w mchu, 
ściółce, w liściu, na a Per różnych drzew, jałoweu i innych 
krzewów w znacznej ilości. 
E. nivalis var. pallida Schiffer. 29. IX w liściu i ściółce; dość 
rzadka. 
E. nivalis var. immaculata Schiffer. Najczęściej w towarzystwie 
formy principalis, lecz nie tak liczna. 
E. quinquelineata Bórner. Jeden okaz pod kamieniami koło 
zamczyska w Rytrze; bardzo rzadka. 
E. superba 1. IX ze świerków w Rzyczanowie i 27. IX ze 
świerków i sosen w Młodowie; razem 3 okazy. Forma dość rzadka, 
znajdujące się, zdaje się, wyłącznie na drzewach, gdyż i Kraus- 
bauer znajdował ją na gałęziach wierzb Salix acutifolia (patrz pu- 
blikacya l. 10). Jest najprawdopodobniej identyczna z Calistella 
superba Schótt (publ. 1 19 p. 47), na co Krausbauer (p. 10 str. 51) 
zwraca uwagę. 
