MŁODSZY MIÓCEN GALICYI ZACHODNIEJ 5 
Jeden okaz (13 mm. wysoki) ma schodkowate zwoje, krawędź 
na nich wyraźna, na zwojach nie znać guzków, odpowiada on więc 
formie typowej przedstawionej u M. Hórnesa na ed 3. 
Błonie (zlepieniec) 1 okaz. 
4. Conus (Leptoconus) Brezinae R. Hórn. i Auing. ` 
Conus ca pb a M. Hórnes 1. c. str. 40 (var. 4), tabl. 5, fig, 8. 
Conus Brezi . Hörnes i Aving. l. c. str. 36—37. 
BORG się od poprzedniego tem, że zwoje nie są shot sit 
1 nie mają ostrej krawędzi. Chociaz okaz z Blonia jest nieco starty, 
przecież nie sądzę ze względu na ogóny kształt, aby gładko ść 
zwojów miała powstać dopiero sztuczn 
Błonie (zlepieniec) 1 okaz. Babica (wap. litot.) 1 okaz. 
5. Conus (Chelyconus) af. Juscocingulatus Bronn. 
R. Hórnes i Auing., |. e. zeszyt 1, str. 47, tabl. 1, fig. 10—13. 
Jeden okaz mały (12 mm. wysoki, 6 mm. szeroki) ma zwoje 
słabo wzniesione, profil ich nieco tylko wklęsły. zwoje początkowe 
tworzą ostry kolec nieeo wzniesiony. Ujście zaczyna się u szwu 
górnego przy zwoju ostatnim i tuż przy szwie przyczepia się warga 
prawa. Wrzeciono nieco tylko skrzywione i gęsto poprzecznie prąż- 
kowane, eo widocznem jest, chociaż di rt” skorupki zniszezo- 
na. Różnicę pewną w porównaniu z t mi formami tego gatunku 
widziałbym w tem, że mój okaz jest szoztipłejat 
Sacco (I molluschi d. terreni terziarii del Piemonte e della 
Liguria, część 13, str. 12) zalicza formy opisane przez R. Hórnesa 
do podrodzaju Dendroconus pod nazwą Dendroconus dertovatus Sac- 
Co, z.czego możemy o jak niedokładną jest jeszcze sy- 
stematyka. w rodzaju Con ogólności tworzenie podrodzajów 
w systematyce palsgntologiozas) jest rzeczą problematycznej war- 
tości. Jeżeli w nawiasie podaję podrodzaje, to głównie z tej przy- 
czyny, że niektórzy autorowie uważają je za rodzaje, Fischer jedna- 
owoż w swej pracy do zdania tego się nie przyłącza. 
' Bogucice (ił) 1 okaz. 
6. Conus (Chelyconus) af. praelongus R, Hórn. 1 Auinger. 
R. Hórnes i Auinger l. c. zeszyt 1, str. 45—46, tabl. 1, fig. 16. 
Mam jeden okaz mały, widocznie młody (wysokość Jego 19 
mm., największa szerokość 9 mm.), silnie zniszczony. które u bra- 
pea w Wiedniu, doszedłem do wniosku. że albo mój okaz 
należy tutaj, albo do podobnych. gatunków. wydzielonych przez R. 
Hórnesą i Auingera, t, j. do Conus Suessi R. Hörn. i Auinger lub 
