MŁODSZY MIOCEN GALICYI ZACHODNIEJ 7 
szeregów guzków ; guzki nad soba leżące są bardzo zbliżone, na- 
tomiast obok siebie leżące oddalone, wskutek czego mamy wrażenie 
podłużnych żeberek (przedłużenie tych, które biegną na innych 
zwojach). Poniżej owych poziomych rzędów guzków, jest 5 pozio- 
mych obrączek, które przechodzą na wrzeciono i sprawiają, że jest 
karbowanem. Kanał krótki, warga prawa nieco zniszczona, lewej 
nie znać. 
Rzegocina, 1 ok.; przez p. Dyducha oznaczony jako Pleuro- 
toma sp. ign. 
Rodzaj: Raphitoma. 
10. Raphitoma plicatella Jan. 
Bellardi, I molluschi ... del Piemonte, część 2, str. 307, tabl. 9, rye. 19. 
Trzy okazy małe, z nich jeden tylko zupełny. Jest on na 
1-8 mm. wysoki, składa się z 5 zwojów, z nich są pierwsze dwa 
(embryonalne) gładkie, trzeci, okrągły, okazuje podłużne żeberko- 
wanie, a 4 i 5 mają już wyraźniejszą rzeźbę. Są to młode okazy, 
zgodne zupełnie z również młodymi okazami z Merignae koło Bor- 
deaux w zbiorze Muzeum nadwornego, chociaż te ostatnie są przecież 
nieco większe. 
Od podobnych gatunków zdołałem moje okazy przecież wy- 
różnić. Od Raph. hispidula Jan. różni się mój okaz mniejszą ilo- 
ścią podłużnych żeberek (około 12). które dochodzą aż do szwów, 
R. hispidula ma zaś liczniejsze żeberka i do szwów niedochodzące. 
Od bardzo podobnego gatunku R. vulpecula Br. różnią się moje okazy 
szczegółami w podłużnych żeberkach. 
każdym razie jest trudnem odróżnienie tego gatunku od 
dwu innych wymienionych. Wszystkie trzy nie są rzadkie w gór- 
nym miocenie i pliocenie och. 
Pleur. plicatella Jan., opisana przez M. Hórnesa jako rzadka 
w iłach Badenu i Steinabrunn (M. Hórnes l. e. str. 374 — 5, tabl. 
40, fig. 5 — 6), odpowiada gatunkowi Raph. hispidula Jan., co za- 
znacza Bellardi (l. e. str. 305). : 
zegocina, 3 okazy, oznaczone już przez p. Dyducha. 
