MLODSZY MIOCEN GALICYI ZACHODNIEJ 15 
duja się w Baden, Vóslau, Steinabrunn, Forchtenau. Soos, Nieder- 
leis, Kostej i w Tarnopolu. Hilber opisał Mur. galicianus z pia- 
sków Podhorzec i Oleska, gdzie znalazł go w jednym okazie 
z każdej miejscowości. 
Błonie (zlepieniec), 2 okazy. 
21. Murex cf. exculptus Duj. 
Murex plicatus M. Hórnes 1. e. str. 245—6, tabl. 25, fig. 9—10. 
> A Bellardi |. e. część I, str. 185, tabl. 12, fig. 28. 
Murex (Polia) exculpta R. Hórnes i Auinger l. c. zeszyt 6, str. 241—2. 
Mam z Rzegociny cztery okazy, które są zupełnie zgodne, 
z wyjątkiem drobnych rozmiarów, moje okazy są bowiem formami 
młodemi, których wysokość mierzy zaledwie kilka mm., podczas 
gdy okazy dorosłe dochodzą wedle Bellardiego 20 mm. Jeden z oka- 
- zów jest cały, chociaż jest on najmniejszym, mierzy 2:8 mm. wy- 
sokości, 2 mm. największej szerokości, kształt więc jego bardzo 
pękaty. Zwojów jest 5, wnętrza wargi nie widać, ale rzeźba sko- 
rupki i jej kształt jest zupełnie zgodny z ryciną Bellardiego. 
ubois der Montpereaux opisuje z Szuskowiec Fusus (Murex) 
echinatus Br. (l. e. str. 31, tabl. I, fig. 45—46); rycina ta przypo- 
mina bardzo moje okazy, chociaż przedstawia formę nieco smuklej- 
szą. M. Mórnes łączy formę Duboisa z M. plicatus. 
. Hórnes podaje miejscowości, w których znajduje się M. 
exculptus; wynika z tego, że nie jest on wcale rzadkim gatunkiem, 
chociaż w żadnej miejscowości nie jest bardzo częstym. U nas znaj- 
duje się w Tarnopolu, Zukowcach i Korytnicy. 
. Dyduch oznaczył okazy z Rzegociny jako Buccinum Hoch- 
stetteri R. Hörn.. chociaż gatunek ten wygląda inaczej. W każdym 
razie okazuje Mur. exculptus pewne podobieństwo do rodzaju 
Buccinum. 
Rzegocina, 4 okazy. 
Rodzina: Chenopodidae. 
Rodzaj: Chenopus Phil. 
28. Chenopus alatus Eichw. 
V. Hilber, Neue und wenig bek. Conchyl. a. d. ostgaliz. Miocán, l. e. str. 4—5. 
R. Hórnes i Auinger, |. c. zeszyt 4, str. 166—7, tabl. 18, fig. 6—8. 
Jeden okaz, bez wargi prawej i jej palezastych wydłużeń, 
dał się oznaczyć po kształcie pozostałej reszty skorupy. Jakkolwiek 
dla braku owych wyrostków rozróżnienie między Ch. alatus Eichw. 
a Ch. pes pelecani Phil. jest niemożliwe, to przecież górny szereg 
guzków ostatniego zwoju zdąża na moim okazie bardzo silnie ku 
