22 DR WILHELM FRIEDBERG 
zami z. Waldbóckelheim. P. Dyduch oznaczył te okazy jako ©. 
pleurotomoides Lam., okazy zaś oznaczone przez niego jako C. bi- 
moniliferum należą do Triforis perversa L. 
, 
Rzegocina, 5 okazów 
BO, Cerithiopsis bilineata M. Hórnes. 
Cerithium bilineatum M. Hórnes l. e. str. 416, tabl. 42, fig. 22. 
Disoniopsis bilineata (M. Hörn.) Sacco, l. c. część 17, str. 67—68. 
Cztery okazy zgadzające się z formą typową. U jednego jest 
kształt nieco więcej szeroki, a guzki obu rzędów równe wymiara- 
mi, podezas gdy u formy typowej pierwszy rząd powinien być 
większy, a drugi mniejszy. Ten okaz odpowiada więc odmianie Di- 
son. bilineata var. turritotransiens Sacco (1 e. str. 68, tabl. 3, fig. 77). 
Rzegocina, 4 okazy, oznaczone juz przez p. Dyducha. 
51. Cerithiopsis Schwartzi M. Horn. 
Cerithium Schwartzi M. Hörn., l. e. str, 412, tab. 42, fig. 12. 
'Rissoa turritella Eichwald, Lethaea rossica, str. 275, tabl, 10, Gg. 18. 
Niskowa, 1 okaz; Błonie (zlepieniec), 15 okazów; Rzegocina, 
3 okazy. 
52. Cerithiopsis dertrotrilineata Sacco. var. subacosticillata Sacco. 
Seila dertrotrilineata Sacco |. e. część 17, str. 75, tabl. 3, fig. 98. 
Mam jeden okaz tego gatunku z Rzegociny. Jest on bardzo 
drobny, 15 mm. długi, u podstawy na 0'8 mm. szeroki, zwojów 
ma 7, nieco tylko wypukłych, na nich 3 prążki poziome, na osta- 
tnim zwoju 4. Możnaby powiedzieć, że jest on zbliżony do Cer. 
trilineata Phil., lecz stożkowaty, nie tak silnie wydłużony, prążki 
nadto nie są tak wypukłe i ostre, lecz słabe. Cerithium multilyra- 
tum Bruz. (w zbiorze Muzeum nadwornego) jest również zbliżone 
lecz ma więcej poziomych prążków. 
kaz ten oznaczył p. Dyduch jako C. trisulcatum v. Koen 
Okaz z Rzegociny, jakkolwiek bardzo podobny do tego gatunku 
(por. v. Koenen: Das norddeutsche Unteroligocin, str. 650— 1, tabl. 
44, fig. 16), okazuje przecież różnice. Na zwojach są n.p. u oligo- 
ceńskiej formy rowkowate, poziome zagłębienia, które sprawiają 
podział zwoju na poziome pasy, niema więc poziomych żeberek, jak 
