MŁODSZY MIOCEN GALICYI ZACHODNIEJ 27 
marginalis Br. i T. solcomarginalis Sacco (tak nazywa bowiem Saeco 
ormy opisane przez M. Hórnesa jako 7. marginalis Br. var.). Ga- 
tunek jest prawdopodobnie ARA R O tylko dla Galicyi za- 
chodniej. 
Bogucice (ił, 1 ok.; piasek, 3 ok.); Grabowice (ił, częsty); Blo- 
nie (ił, 4 okazy); Brzozowa (1 ok. wątpliwy); Zgłobice (il, 4 okazy); 
Babica (zlepieniec , częsty; piasek, b. częsty; wap. litotamn., kilka 
okazów); Nockowa (piasek, ezesty); Pobitno (il, kilka okazów). 
= 61. Turritella Archimedis Brocchi. 
M. Hörnes l. c. str. 424—6, tabl. 43, fig. 13—14. 
z Rzegociny (zwłaszcza jeden) okazują bardzo wyra- 
¿nie cechę tego gatunku, t. j. 2 silne, poziome, nieco skośnie biegnące 
pierścienie, ie to okazy młode, więc drobne, najwyższy mierzy 3:5 mm. 
Okazy z Bogucie i Zgłobie nie mają wprawdzie tych dwu 
głównych akc tak silnie zaznaczonych, jednakowoż są to oka- 
zy nieeo starte, w których więc i owe pierścienie musiały uledz 
w części zniszczeniu. 
Etre (ił, 5 ok.); Bogucice (il, 2 ok.?; piasek 7 ra Zgło- 
bice (ił, 3 ok.); Świleza (wap. litotamn., 1 okaz wątpliwy). 
62. Turritella bicarinata Eichw. 
M. Hórnes |. c. str. 426—7, tabl. 43, fig. 8—12. 
Jeden okaz niezupełny, ale przecież dający się całkiem ściśle 
oznaczy 
ollo (ił, 1 okaz). 
63. Turritella subangulata Broechi. 
M. Hórnes l. c. str. 428—9, tabl. 43, fig. 5—7. 
Z Rzegociny kilka ił O: okazów, ułamki zaledwie 
25 mm. długie, które są zgo z okazami typowymi. Nie uwa- 
żałbym ich za koniuszki T barisat Eichw. po dokładnem poró- 
wnaniu początkowych zwojów obu tych gatunków w zbiorach Mu- 
zeum nadwornego. Oznaczenie p. D dolia dobre; dwa okazy, które 
oznaczył on jako SWF subangulata, należą tu również 
ockowej pochodzi jeden okaz o trzech tylko zwojach 
(pierwszych), który ma rzeźbę (grzebień) tak niewyraźną, że przy- 
należność jego jest wątpliwą 
Rzegocina (7 okazów), NARA (piasek, 1 okaz wątpliwy). 
