MŁODSZY MIOCEN GALICYI ZACAODNIEJ 51 
trzebnemu rozdzielaniu. M. Hórnes oddzielił ód niego Nucula ma 
(l. e. str. 296—7, tabl. 38, fig. 1), który ma się odznaczać tem, że 
zagłębienie na więzadło jest przedzielone wązką listewką na 2 ent 
w zbiorze Muzeum nadwornego i przekonalem sie, Ze oprócz dwu 
oryginalów z Baden, ma tylko jeszcze jéden okaz stamtąd te 
cechę i jeden okaz z teich, a inne wszystkie, a jest ich kilka- 
peter należy odnieść Alb do N. nucleus, albo do N. placentica 
m. (R. Hórnes: Die Fauna des Schliers von Ottnang, Jahrbuch 
Fl a Reichsanst , r. 1875, str. 378, tabl. 14, fig. 9 i Sacco l. e. 
część 26, str. 46— 47, tabl. 10, fig. 35 — 40). Ton ostatni gatunek 
jest więcej wydłużony, kąt zamkowy większy niż 90% gdyż prze- 
szło 110%. Typowa N. nucleus ma kształt Eb Eno, kat zamkowy 
nie jest większy jak 90% Co do rzeźby skorupy należy zauważyć, 
że wprawdzie pozornie jest: powierzchnia skorupy gładka, jedna- 
kowoż przy powiększeniu wyraźne są i prążki współśrodkowe i pro- 
mieniste, szczególnie w dolnej części skorupy przy brzegach. Prze- 
konać się mogłem o tem bardzo wyraźnie na licznych okazach 
dzisiaj żyjących. w zbiorach zoologicznych Muzeum nadwornego; 
szczególnie wyraźnie występują te szczegóły wtedy, gdy wierzchnia 
warstwa skorupki jest nieco zwietrzałą. Z tej też przyczyny nie- 
słuszne jest zdanie M. Hórnesa (Schlier von Ottnang, 1. e. sty. 378), 
który jedynie ze względu na obecność promienistych prążków 
chciał zaliczyć okazy z Wieliczki do N. placentina, a nie do N. 
nucleus (por. w tej mierze: Niedźwiedzki, Zur Kenntniss der Fos- 
silien bei Wieliczka und Bochnia, Sber. d. Wien. Akad. r. 1886, 
tom 94, str. 17—18). Okazy moje są zwyczajnych wymiarów. t. j. 
długość ich 12 mm. 
Gatunek ten żyje dzisiaj w różnych głębokościach na dnie 
mulistem i piaszezystem. Walther podaje głębokość zasięgu na 
8—2157 m 
Bogucice (piasek 4 ok., ił 1 okaz), Błonie (zlepieniec, 10 ok.). 
134. Nucula placentina Lam. 
R. Hórnes: wir d. a. von Ottnang |. e. 
Saeco l. e. część 26 1 
Jeden ułamek z Błonia zaliczam tutaj; kąt mę około 1200. 
Błonie (zlepieniec, 1 okaz). 
135. Nucula sulcata Bronn: 
Sacco 1. c. część 26, str. 47—48, tabl. 11, fig. 7-11, 
Skorupka podobna do N. nucleus lecz większa, również tr trój- 
katna, powierzchnia opatrzona gestemi, współśrodkowemi bruzdami, 
4* 
