STUDYA NAD BYDŁEM NADBUŻAŃSKIEM 25 
Na podstawie liczb tej tablicy nie można potwierdzić wniosku, 
podanego na str. 23 eo do różnicy między typami primigenius, 
frontosus i longifrons pod względem rozwoju relatywnej najmniej- 
szej szerokości czoła, gdyż materyal eyfrowy jest zbyt mały. Nato- 
miast potwierdzić można wnioski, wyliczone tamże sub 30, 40 i 50. 
Werner (i Kalte negger) liczą, że w ogólnem przecięciu 
najmniejsza szerokość ea = 37 do 40%, (wzgl. 40:20/,) długości 
łowy do śluzawiey. Jest on 
Werner (Kaltenegger) 
b. mała, gdy wynosi mniej, niż 34%, (miż 37: >» ) długości głowy 
mała a j 34—310/, (37:5—394 à 
» > 37—40%, (39'5—41: 0%) M 
wielka  , ` 40—44°/, (41:11 —44:59/,) 3 
b. wielka ,, 5 przeszło 44%, (przeszło 445) j 
W rozmaitych typach -bydła przeciętna najmniejsza sze- 
rokość czoła w Y, długości świ do śluzawicy waha się podług 
Wernera (i Wilekensa) w granicach od 37:8%/, do 44:91, (wzgl. 
35'4--40:19/,), a mianowicie: 
n 
n 
7» 
y) 
Werner Wilckens 
primigenius 37:99), 354 
longifrons (brachyceros) 31:80, 40:1 
frontosus 39:40), 308 
brachycephalus c .ć 4709 300 
$ am najmniejsza szerokość czoła wynosi podług Wil- 
ckens 
w typie primigenius . 168 em. 
5 rachyceros . 183 , 
ronto 3 „as 
„ brachycephalus 164 ,„ 
W następującej tablicy (Tab. 13) zestawione są relatywne prze- 
ne wymiary najmniejszej szerokości ezola w rozmaitych rasach 
ak podlug Kalteneggera. 
TABLICA 13. 
Najmniejsza szerokość czoła w Y, długości głowy do śluzawicy. 
1) Typ longifrons 2) Typ latifrons 
(brachyceros). (brachycephalus). 
Montavonery 390 Pustertal 42-2 
Rendena. . 407 Das. . 9 
Zillertal. 452 
