Ot 
STUDYA NAD BYDŁEM NADBUŻAŃSKIEM 13 
typu od innych. Niema zatem zwężenia czoła w„naj- 
węższem miejscu, jakie typowi brachycephalus przy- 
pisuje Wilekens. 
Szerokość w policzkach w stosunku do długości głowy > 
u bydła typu brachycephalus (latifrons). zgodnie z Wileke 
s e m, naogół (z wyjątkiem Pustertalerów) większa, niż u bydła 
innych typów. Wprawdzie Pinzgauery (saleburskie), które K a l- 
tenegger zalicza do typu grandifrons, wykazują stosunek 
szerokości w policzkach do długości głowy cokolwiek nawet 
visen niż bydło typu brachycephalus, jednak pamiętać na: 
leży, że inni badacze rasę tę zaliczają właśnie do typu bra- 
chycephalus. W każdym atoli razie znaczna relatywna szero- 
kość w policzkach nie jest cechą tak charakterystyezna typu 
Eako ats (latifrons), jak inne, wymienione powyżej. 
W stosunku do szerokości w policzkach, odległość między 
EN rogów nie jest większa u brachycephalus, jak w in- 
nych typach bydła alpejskiego; natomiast najmniejsza 
i oai yada szerokość czoła jest w stosunku do 
szerokości w policzkach większa u bydła typu 
Źrochyśsokhkie (latifrons) w porównaniu z wieloma rasami by- 
ła alpejskiego innego typu. Dalszą zatem charakterystyczną 
cechą typu brachycephalus jest wązkość twarzy w sto- 
sunku do czoła. Natomiast pysk jest stosunkowo 
szeroki, zarówno w stosunku do długości głowy, jakoteż do 
szerokości w policzkach (w porównaniu z innemi badanemi przez 
alteneggera rasami alpejskiemi). Z powodu stosunkowo 
znacznej szerokości pyska, stosunek tego wymiaru do najwię- 
kszej szerokości czoła (która w tym typie jest także większa, 
niż w innych) nie odróżnia w sposób charakterystyczny typu 
brachycephalus (latifrons) od innych. Szerokość ganaszy jest 
osunku do długości głowy u bydła typu brachycephalus 
większa, niż u bydła innych typów, badanych przez Kalten- 
Bydło p polskie (zarówno czerwone polskie, jakoteż nadbużań- 
skie) oraz illiryjskie, którego pokrewieństwo z czerwonem pol- 
skiem wykazał Adametz, różni sig w sposób charakterysty- 
ezny od bydła rozmaitych. typów, wyróżnionych przez Riiti- 
meyera, Wilekensa i Kalteneggera. I tak między 
nasadami rogów czoło jest u bydła polskiego, a zwłaszcza 
u illir jskiego, w stosunku do długości piny węższe, jak 
u bydła typów frontosus, longifrons, a nawet primigenius; 
w porównaniu jednak z bydłem calcio aa przez 
Kalteneg de różnica pod tym względem jest niewielka 
i mniej wyraźna. Najmniejsza szerokość czoła jest u bydła 
illiryjskiego i polskiego w stosunku do długości głowy mniej 
