— 355 — 

 11. Arenicola dioscurica no v. sp. 



Diagn.: Segmenta branchiata 15; branchiae ramo- 

 sae, sed breves. Segmenta ebranchiata modo anteri- 

 ore 12 (setigera 11), postice nullum. Cauda fere nulla, 

 segmento branchiato ultimo multo brevior, brevior quam 

 lata, obtuse-conica, annulis modo 2-bus brevissimis for- 

 mata. Segmenta annulis 5 brevissimis formata. Pars 

 apoda antica (caput) annulis 9 formata, elongata, duplo 

 longior quam lata, annulo antico non dilalato. Corpus an- 

 trorsum parum sensimque Iatius. Animal colore carneo, 

 in spiritu nigro-brunneo. 



При ведичинѣ меньшей противъ предъидущаго вида 

 втрое, число жаброносныхъ сегментовъ (или, что все 

 равно, паръ жабръ), наоборотъ, у этого вида болѣе на 2. 



Hab. Sin. Suchum, profund, cire. 4 metr., 1 metr. sub 

 superfic. maris, inter saxos, fundo limoso-arenoso-algoso; 

 1876 12/n. — Противъ южнаго угла сухумской крѣпо- 

 сти, 4 сажени отъ берега, на вершинѣ массивнаго об- 

 ломка древней стѣны, лежащаго на глуб. около 4 мет- 

 ровъ и не болѣе 1 метра ниже поверхности моря, въ 

 углубленіи, въ кучѣ водорослей, ила, песку и проч. 



12. Arenicola Bobretzkü nov. sp. 



Syn.: A. branchialis (nee Aud. Edw.) Bobretzky. Бобрецкій, 

 Отчетъ о зоол. изслѣд. лѣт. 1869, 1. с. 1870, p. 6; Мат. для ф. Черв. 

 м. Аннел. 1. с. 1870, р. 248;— У дьянинъ, Мат. 1872, Списокъ 

 черном, фиб., р. 110. 



Media inter Л. brancialem Aud. Edw. et Л. dioscuri- 

 cam m. 



Diagn.: Segmenta branchiata 20; branchiae ramo- 

 sae. Segmenta ebranchiata antice 11 setigera, posti- 



