23 
1. Dicranum scoparium Hedw. 
Caespites extensi, laxi, rigidiusculi, e lutescente, rarius. 
laete virides. Caulis ascendens, solidus, elongatus, to- 
mento primum albo, tandem ferrugineo. Folia secunda, 
faleata гаго stricta, terminalia comantia, е basi elongata 
lineali-subulata, costa deplanata apicem versus tenui dor- 
soque suleata dentibus pluriseriatis instructa, apice ser- 
rata. Flores masculi in plantulis e radicellis adventivis 
vel e sporulis nascentibus. Capsula in pedicello solido 
rubello eernua, raro suberecta, cylindracea, subarcuata, 
sicea arcuata, estriata, rufula vel castanea, solida, exan- 
nulata. Opereulum e basi convexa in subulam validam 
capsulae aequilongam rufam produetum. Peristomii den- 
tes solidiores, atropurpurei. 
Dicranum scoparium Hedw. Sp. Musc. p. 126. — Brid. Bryol. 
univ. I, p. 450. — Br. et Sch. Bryol. eur. I, p. 34, Tab. 
74, 75. — C. Müll. Synops. I, p. 359. — Schimp. Synops. 
Musc. eur. p. 89. — Steph. Enum. stirp. p. 51. — Mart. 
Pr. Fl. mosq. p. 190. — Weinm. Syllab. I, p. 468. 
Bryum scoparium L. Spec. PI. 1582. 
Habit. ad arborum radices et truncos vulgare, rarius 
ad terram, in rupibus; prope fabr. Auerbach (Goldb.); 
in Stepankovo ad arborum truncos et radices, praecipue 
Betulae albae et Populi tremulae copiose et pulchre: fruc- 
tif. legi. Spec. mosq. in herb. Boschn., Czerm. et in 
Annenk. Fl. exsicc. mosq. Cent. Ш. 
Fruct. matur. Julio. 
Il. Dicrana undulata. 
Plantae procerrimae, generis speciosissimae, caule ad 
apicem usque tomento denso obtecto. Folia longa nitida, 
transverse rugosa, costa deplanata dorso apicem versus 
