STUDYA NAD BYDŁEM ROGATEM W POLSCE 5 
II. 
wniejszej literaturze polskiej z zakresu hodowli 1), opierają się na 
obserwacyi powierzchownej, nie popartej dokładniejszem badanie 
często nawet tylko na tradycyi. i mają charakter opisów na użytek 
9 pisanych, bez pretensyi do ścisłości i metodyki nau- 
ach 
Podobny charakter mają także pobieżne opisy, znajdujące się 
w nowszych Е т hodowli, np. Antoniego Popiela ?), 
dr. Karola Graffa 3), dr. WŁ Łaszczyńskiego 9), A. Snie- 
gockiego5) i innych. Autorowie musieli po większej części po- 
przośtawać na opisach ogólnikowych, ze względu na niewielkie roż- 
miary tych podręczników i na ezytelników, dla których były prze- 
znaczone, przedewszystkiem jednak ze względu na brak monogra- 
fieznych opracowań różnych ras. odmian i zawodów bydła rogatego 
w Polsce żyjącego 6). 
Nie wzbiło się też na wyższy poziom ani zamieszczone w no- 
wej Hncyklopedyi Rolniczej, wydawanej w Warszawie przez Muzeum 
1) Np. w dawnych dziełach i aris pe: gą hodowli, jakoto: Haur a: „Ziemiań - 
te generalnej Oekonomice* (Kraków 1679), X. Krzysztofa Kluka rw 
domowych i dzikich, osobliwie ooch historyi naturalnej początkach itd. RCW 
sań 1779- — 3 wydania); Oe — — = Michała: — bydła 
rogatego i świń* (Warszawa а; у Zygmunta Gaware ekiego Albina 
Kohna oka Polskim t Pger mia a 1862 ». w artykule „Bydło* ieszezo- 
nym w pierwszem wydaniu rad w Warszawie Encykl oped ji Bolnichioo ( (r. 1872.) 
ap 
w r. 1853 przez Komitet e. + Ce gosp. Galicyjskiego we Lwowie ke 
d. 
1 Antoni: Podręcznik do hodowli bydła rogatego, Lwów 1882. 
з) Dr. Graff Karol: Hodowla zwierząt, ada 1887, t. II, str. 14. 
(bydło > czerwone i bułeczkowate galiey. 
$ «Dis szczyüski Wł: Zootechnika eii wyga dochodowa, Kraków 
1895, na A 17: 
9 iegocki A.: Chów bydła rogatego, Lwów, 1897. Należy zauważyć, 
że w dziełku tem Ve Ai opisuje rasy galicyjskie na podstawie nowszych prae 
Barańskiego i Malsbu 
Zdaje sobie 2 buo. sprawę Łaszczyński, gdy w swojej „Zootechnice* 
pisze (na str. 17 
„Opisanie dokładne i sklasyfikowanie gatunków bydła, istniejących w zie- 
miach polskich, byłoby dziełem bardzo pouczającem i dla praktyki wysoce poży- 
m; nie rychło jednak dcczekamy się takiej pracy. do tego bowiem, jak mówi 
słusznie Kruszyński, brak wielu danych, wielu ważnych cyfr, których zebra- 
nie niemało trudu i czasu wymaga; wszystko trzeba samemu zostawić, nie goto- 
wego się nie ma. 
