STUDYA NAD BYDLEM ROGATEM W POLSCE 31 
przygotowałem i złożyłem w Zarządzie Sekeyi rolniczej Kom. 
Fizyogr. Akademii Umiejętności. 
Wnioski, jakie z pomiarów zestawionych w tablicach na 
str. 32—35 wysnuć można, w wielu wypadkach są zgodne, często iden- 
tyczne, z wnioskami p. Dehnela. Jednakże w szczegółach dokładne 
porównanie pomiarów moich z pomiarami p. Dehnela wykazuje 
pewne różnice, dla niektórych pomiarów nawet bardzo znaczne, 
i dlatego zniewolony jestem szczegółowo porównać liczby, zawarte 
w moich tablicach (Tabl. I i II) z liczbami, uzyskanemi przez p. 
Dehnela. Porównanie to pozwoli mi uwydatnić, pod jakimi wzglę- 
dami i o ile uzyskane przezemnie rezultaty są zgodne z wynikami: 
p. Dehnela lub o ile od nich się różnią. 
o do wielkości krów sterdyńskich, t. j. wzrostu i długości 
tułowia, z moich liczb wypada ten sam wniosek, który w pracy 
swojej podaje p. Dehnel, t.j., że krowy te są wielkości średniej. 
Jednakże według moich pomiarów są one nieco większe, niż według 
pomiarów p. Dehnela. Przeciętna wysokość w kłębie jest według 
moich pomiarów u ezarnych krów zaledwie o 0:3 ст., а u czerwonych 
о 02 em. mniejsza od przeciętnej, podanej przez Wernera dla 
ogółu bydła; również i długość tułowia (poziomo mierzona) różni się 
nieznacznie od liczby przeciętnej Wernera, u krów czarnych bo- 
wiem jest о 3T cm. a u czerwonych o 44 cm. od niej mniejsza. 
Otrzymane przezemnie liczby, określające stosunek wysokości 
w kłębie do długości tułowia (83'90/, długości tułowia dla bydła 
czarnego, a 8440/, dla czerwonego) różnią się nieznacznie od liczby 
р. Dehnela (84'10/,), są zatem również wyższe od przeciętnej uzyska- 
nej przez Wernera (82'00/,). Można więczgodnie zp. Dehnelem 
powiedzieć, że bydło sterdyńskie w stosunku do długości tułowia 
Jest wysokie. 
otrzynianych przezemnie liczb, określających długość nóg 
od łokcia również wypada podobny wniosek, jak z liczb p. Dehnela, 
. J}. nogi uważaćby należało jako długie. Jeżeli jednak, oceniając 
długość nóg, posługiwać się będziemy nowemi normami Wer- 
neral) które się różnią od dawnych tem, że odpowiednie wy- 
miary są obliczone w ?/, wysokości w kłębie, a nie w °% dłu- 
gości tułowia, a nadto że w porównaniu z dawnemi są ciaśniejsze, 
to długość nóg od łokcia, zarówno według liczb p. Dehnela ja 
1 moich, uznać należy za mniejszą; według liczb p. Dehnela 
uznaćby należało nogi (na podstawie nowych norm) jako zaledwie 
średnio długie, według zaś moich nawet jako krótkie. 
ysokość nóg od punktu Bielera, zarówno według pomia- 
rów p. Dehnela, jak również moich, nie jest znaczna; uzyskane 
1) Dr. H. Werner. Die Rinderzucht. Berlin (Paul Parey) 1902. 
