STUDYA NAD BYDŁEM ROGATEM W POLSCE riri 
Z powyższych liczb wynika: 
l) że pod względem wzrostu, bydło z ziemi nurskiej prze- 
wyższa już nietylko czerwone bydło polskie pierwotnego typu pod- 
karpackiego, ale nawet wyborowe włościańskie (np. z wystawy kra- 
kowskiej w r. 1897). 
2) że bydło sterdyńskie przeciętnym wzrostem swoim - prze- 
wyższa zarodowe Anglery oraz Holendry z piaszczystych okolie 
(tereny t. zw. Geest. Roślejsze sztuki w oborze sterdyńskiej 
mają wzrost poprawnych ras bydła [Allgauerów, wschodnich lub za- 
chodnich Fryzów z żuław czyli łęgów (Marsch) i t. is najniższe 
krowy sterdyńskie mają wzrost, mniej więcej odpowiadający prze- 
ciętnej dla zarodowego dworskiego bydła czerwonego w Galieyi. 
Stopień wyrównania pod względem wzrostu przedstawiają nam 
następujące tablice: 
0 c 1 > | ' GZ | RA Lam. 
bq д а pa b e м BA = 
Wysokość w kłębie | ES | Бы | 5 š | ES s> 
w SDS Woda Lë Sig opu. 
w сш. m "а u 3 |I» dg P | len d < 
B x< t. G E 
110—115 — — -- 7 
115—120 — — — 12 
120—125 5 5 2 4 
125—130 8 13 8 — 
180—135 2 9 2 = 
powyżej 135 — — 1 — 
l l 
Razem sztuk . > . 45 | 27 18 | 23 
110—118 — ika — 17 
118—128 2 2 — 4 
123 — 128 7 (413 8 2 
128—138 6 11 4 — 
133—138 . is 1 1 — 
| Razem sztuk . . . 15 | 27 18 28 
Z powyższych tablic widzimy, że wzrost większej części 
krów sterdyńskich waha się w — od.123 do. 133 em. 
> 
'ziemi nurskiej | , poki l , 120 , 
