STUDYA NAD BYDŁEM ROGATEM W POLSCE 83 
Krowa Z. Nr. 6. najwyższa w stosunku do długości (88:20/,) 
jest zarazem Као пај «узета z krów czarnych, mierzonych 
przez p. rzewskiego, i długości przeciętnej (152:5 em.) 
iwi Z. Nr. 49, najniższa w stosunku do długości (81:09/,) 
jest zarazem bezwzględnie najniższą z krów czerwonych, mierzo- 
nych przez p. Zakrzewskiego, i długości (1525 em.) nie o wiele 
zek mo, przeciętną (151 ER? m.). 
a Z. Nr. b, najmniejsza (najkrótsza i najniższa) z krów 
czarn (CN które mierzył p. Zakrzewski, ma wysokość w sto- 
sunku do długości (8400/,) кк równą przeciętnej (83:99 
Krowa Z. Nr. b, najwyższa w stosunku do długości (890/,) 
jest zarazem najkrótszą ze wszystkich krów czerwonych, które 
mierzył p. Zakrzewski, i wzrostu nieco mniejszego, niż przeciętny. 
wany: 1) bezwzględnie vm: wzrostem przy długości przeciętnej 
[np. czerwona krowa Z. Nr. 49], 2) wybitną eg Ne tułowia przy 
przeciętnym wzroście [np. krowa D. Nr. 1] 3) stosunkowo 
nizkim wzrostem przy stosunkowo długim tułowiu [np. krowa 
czarna Z. Nr. 52], a także 4) taki nizki w stosunku do dłu- 
gości wzrost zdarza się u sztuk bardzo wielkich 
[np. I. zu 1]. 
7, drugiej strony widzimy, że znaczny w stosunku do długości 
tułowia wzrost zdarza się nietylko: 1) u krów wysokiego wzrostu bez- 
względnie [np. D. Nr. 50 lub czarna krowa Z. Nr. 6] lub 2) u sztuk 
bardzo krótkich [np. L. Nr. 18 lub czerwona krowa Z. Nr. 5], ale 
także 3) ukrówbardzo mały ch, [np. D. Nr. 32], chociaż u takich 
bardzo mały ch krów zdarzyć się może także, że stosunek wysokości 
do długości jest tylko średnio-wielkim [np. czarna krowa Z. Nr. 5]. 
Rozmait więc są powody, dla których stosunek wysokości 
do długości tułowia jest wielki albo mały. Gdyby w tych wypad- 
kach krańcowych działała jedna przyczyna, wahania wysokości w kłę- 
bie i długości tułowia byłyby mniejsze 
y przyczyną np. nizkiego stosunku wysokości w kłębie do 
długości tułowia pewnej liczby krów był nizki ich wzrost przy dlu- 
gości przeciętnej. w takim razie długość i wzrost tych krów musiałyby 
wahać się w ciasnych granicach. To samo musiałoby być, gdyby tą 
przyczyną była wybitna długość przy przeciętnym wzroście albo 
stosunkowo nizki wzrost przy stosunkowo znacznej długości tuło- 
wia. Gdyby więc na kształtowanie się w mowie będącego stosunku 
głównie oddziaływała tylko jedna para musiałoby to za sobą 
pociągnąć wyrównanie wzrostu i długości. Tymczasem widzimy, 
że we wszystkich 4 grupach b ;dla, mierzonych przez pp. Dehnela, 
inatowiczai Zakrzewskiego, wahania zarówno długości tu- 
6* 
