84 DR. WALERYAN KLECKI 
Wśród bydła z ziemi nurskiej: 
1) amplituda wahań długości tułowia (różnica między mavi- 
mum i minimum) wynosi 29:5 em. = 29:19, przeciętnej długości 
tułowia; 
2) amplituda wahań wysokości w kłębie wynosi 140 em. = 12°) 
przeciętnej wysokości w kłębie; Ec 
3) amplituda wahań stosunku długości tułowia do wysokości 
w kłębie wynosi 12'40/, = 14*10/, przeciętnego stosunku. 
Amplitudy analogicznych wahań wśród bydła sterdyńskiego są: 
) według pomiarów p. Dehnela: 24 em. = 15'80/, prze- 
слете] długości tułowia; 12 em. = 9-40], przeciętnej wysokości w kle- 
bie; 9:70/, = 11'50/, przeciętnego stosünku. 
b) według pomiarów p. Zakrzewskiego nad bydłem czar- 
nem: 16:5 em. = 10'8*/, przeciętnej długości tułowia; 140 em. = 
10:90/, przeciętnej wysokości w kłębie; 1:80/, = 9'30/, przeciętnego 
stosunku; 
c) według pomiarów p. Zakrzewskiego nad bydłem czer- 
wonem: 20 em. = 13:2?/, przeciętnej długości tułowia; 135 cm. = 
10:50%/, przeciętnej wysokości w kłębie; 8%, =950/, przeciętnego 
stosunku. 
Stosunek wysokości w kłębie do długości tułowia ulega więc 
znacznym wahaniom, które jednak tylko wśród bydła z ziemi nur- 
skiej znacznie są mniejsze, niż te, którym ulega długość tułowia. 
Stosunek ten, ulegający prawie tak samo wielkim wahaniom, 
jak sama długość lub sama wysokość, nie jest zatem na ogół wiel- 
kością (funkcyą), któraby charakteryzowała daną grupę zwierząt 
lepiej. niż przeciętna długość i Ch Sech Wszak mogłoby być, że 
stosunek ten ulegałby małym wahaniom, mimo że zarówno Wy- 
sokość jak i długość wahałyby się w dużych granicach. Tak je- 
dnak nie jest. 
Natomiast stosunek ten okazuje pewną zależność od wiel- 
kości zwierzęcia (długości i wysokości w kłębie razem wzię” 
tych). Jeżeli mianowicie każdą z 4 grup krów rozdzielimy па 3 katego- 
rye: 1) krowy wielkie, t. j. których długość jak również wysokość 
są większe od przeciętnej długości wzgl. wysokości, 2) krowy шай 
których długość i wysokość są od odpowiednich przeciętnych mniej” 
