88 DR. WALERYAN KLECKI 
III. Wysokość nóg. 
zbiorowem o rasach bydła w Austryi 3) (według której mierzył np. 
Kaltenegger) poleca oznaczać długość nóg „od ziemi do gór- 
nego guzowatego zaokrąglenia wyrostka łokciowego“. Adametz*) 
określa tę długość jako odległość górnej krawędzi wyrostka łokcio- 
wego od ziemi. 
Wobee tego, że najwyższy punkt wyrostka łokciowego leży 
zwykle bardzo wysoko (znacznie wyżej, niż mostek). że położenie 
jego zależy od kształtu i położenia górnej części tego wyrostka, 
które bezpośrednio nie wpływają na właściwą długość nogi, okre- 
ślanie długości nóg „od najwyższego punktu wyrostka łokciowego” 
nie jest właściwe, tem więcej, że robiąc pomiary żywego zwierzę- 
cia (nie kośćca), trudno jest ten najwyższy punkt wyczuć. Sądząc 
z rysunków, podanych w drugiem wydaniu dzieła Wernera ^) 
i w dziele Lydtina i Wernera 6), tylko określenie nie jest ści- 
słe, same pomiary zaś były w rzeczywistości robione w sposób ra- 
cyonalny. Podług mnie powinno się określać długość nogi jako od- 
ległość ziemi „od najbardziej ku tyłowi wysuniętego punktu tylnej 
p" wyrostka łokciowego“. Trzymając się tej zasady, Wy- 
onywali odpowiednie pomiary pp. Dehnel, Zakrzew skii [hna- 
1) na str. 87 i 121. 
2) na str. 145. 
Die ósterr. Rinder-racen. Wien 1879. Tom 1. Z. 1, str. 16. 
t * 
. 9) na str. (63). 
