100 DR. WALERYAN KLECKI 
długości tułowia 1). Największe są wahania absolutnej wysoko- 
ści nóg.. _ к 
2) że w Sterdyni od czasu, gdy bydło tamtejsze mierzył 
р. Dehnel, wyrównanie pod względem długości nóg zrobiło 
postępy. : 
Porównywajae liezby przedostatniej tabliey z liezbami na stro- 
nieach 91—93, widzimy, ze: | 
1) wśród bydła z ziemi nurskiej trafiają się sztuki o no- 
gach dłuższych w stosunku do długości tułowia, lub do wysokości 
w kłębie, niż przeciętna którejkolwiek z przytoczonych w tych 
tablicach ras; 
) że w oborze sterdyńskiej tylko niektóre krowy mają 
nogi tak długie w stosunku do długości tułowia, lub do wysokości 
w kłębie, jak przeciętnie galicyjskie czerwone bydło pierwo- 
tnego typu. Z drugiej strony, krowy sterdyńskie o najniższych 
w stosunku do wysokości w. kłębie nogach są pod tym względem 
zbliżone do przeciętnej rozmaitych zupełnie poprawnych ras, 
nawet takich, jak np. Shorthorny. 
„O ile obecnie większem jest w sterdyńskiej oborze czarnego 
bydła wyrównanie pod względem długości nóg w porównaniu z by- 
dłem z epoki, gdy pomiary wykonywał p. Dehnel, lub z bydłem 
prymitywnem z ziemi nurskiej, albo z bydłem czerwonem, od nie- 
dawna hodowanem w Sterdyni jako odrębny zawód, — pokazują 
następujące zestawienia: 
L Wysokość nóg od łokcia w em. 
1) Wśród bydła z ziemi nurskiej na 23 sztuk: 
„. 9. ma wysokość nóg, wynoszącą 58:0—62-1 em. 
D wi. » 621—661 , 
í 5 7 5 661—705 , 
2) Wśród bydła sterdyńskiego, mierzonego przez p. Dehnela, 
na 15 sztuk: ; 
2 ma wysokość nóg, wynoszącą 63—66 em. 
6 
2, , S : 6-08 ies 
2 ? n mi » 68—70 7 
d я » n ? 70—72. n 
2 ? ” 5 5 12—14. n „dad 
Зря " S JA n | 
3) Wśród bydla czarnego sterdyńskiego, mierzonego w r. 1902 
przez p. Zakrzewskiego, na 27 sztuk: `, . 
ен Korrelaeya bowiem między dłagością nóg à wysokością w kłębie jest ści- 
ślejszą, niż między długościa'hóg i ddugościartołowiać i элип олово FZ 
