102 cocos v DR. WALERYAN 'ELECKI 
sunek ten, waha się: w ciasnych granieach, blizkieh: przeciętnej. 
A mianowicie, 'stosunek ten wynosi: „sa 
cy 
С! 
1) U bydła z ziemi nurskiej: 
R w. S oso BIB SONUS 
ооа чете озоде PS MD Bos W 
n T z 55'8—51:8 , , 
E 1 PWN 578—098 s. 
2) U bydła sterdyńskiego, mierzonego przez p. Dehnela: 
u 3 sztuk . . . 504-527, 
hl 3 лоодо! PODEA: 
3 C. P АШИ: 
„8 o . ева 
3) U bydła czarnego sterdyńskiego [Z]: 
u: бк”... '. -532—5390 
e Me 5 599009, 
” 3 D я 559—511 „ 
- 4) U bydła czerwonego sterdyńskiego .[7..]: ` d 
«Ask `. '. '. 56871-09890 
asf ы. ЕШ 
$E um, з OAN a 
Rozpatrując powyższe liczby, widzimy: ` 
Z z ziemi nurskiej, sterdyńskiego, które mierzył 
p. Dehnel. i u czerwonego sterdyńskiego nie tylko wahania dłu- 
gości nóg są znaczne, ale także że są one powszechne, +. j. że ogół 
krów danej grupy wykazuje pod tym względem wielką nierówno” 
mierność. Natomiast u ogółu czarnych krów sterdyńskich długość 
nóg waha się w bardzo ciasnych granicach, a tylko niewielka liczba 
krów przyczynia się do rozszerzenia tych granie. Krowy czarne 84 
zatem pod tym względem bardziej wyrównane od czerwonych, a także 
od krów z epoki, kiedy pomiary wykonywał p. Dehnel. 
2) że wśród krów z ziemi nurskiej więcej było krów o no- 
gach krótszych, niż to odpowiada wahaniom najezęstszym (zwła- 
szcza w stosunku do wysokości w kłębie), niż o nogach dłuższych. 
Być może, że można w tem widzieć potwierdzenie wyrażonego po” 
wyżej wniosku, że relatywna krótkość nóg jest cechą rasową bydła 
nadbużańskiego. (niezależnie od.stopnia uszlachetnienia)..-. :* 
