STUDYA NAD BYDŁEM ROGATEM W POLSCE 109 
chetnienia, tułów rozwija się zarówno na długość, jak i na głębo- 
ość, a przytem raz cokolwiek więcej się rozwija na głębokość, niż 
na długość (np. czerwone bydło polskie), innym razem trochę wię- 
cej się rozwija na długość, niż na głębokość (bretońskie. nadbużań- 
skie), ale wogóle mniej więcej jednakowo się rozwija w obu kie- 
runkach. | 
. 2) Z liczb, podanych w tablicach, wynika także, że głębokość 
piersi jest ważną cechą rasową, a najwyraźniej ta zależność wystę- 
puje, jeżeli wyrazimy głębokość piersi w ?/, długości tułowia, wła- 
śnie dlatego. że w stosunku tym nie ujawnia się już stopień uszla- 
chetnienia. Z tego właśnie powodu w ostatnich dwu tablicach znaj- 
ydło 
Wobec tego, że głębokość piersi jest ważną cechą rasową, i bio- 
rae pod uwagę, 
. 1) że bydło sterdyńskie ma pierś przeciętnie głębszą (absolu- 
tnie, w stosunku do długości tułowia i do wysokości w kłębie), aniżeli 
czerwone polskie zarodowe bydło w Galicyi, U 
. .2) Ze prototyp jego, bydło z ziemi nurskiej, ma pierś prze- 
eietnie głębszą (absolutnie. w stosunku do długości tułowia i do 
wysokości w kłębie), aniżeli jakakolwiek odmiana pierwotna czer- 
wonego bydła karpackiego — 
możemy powiedzieć, że w porównaniu z czerwonem 
bydłem galicyjskiem bydło nadbużańskie odznacza 
się wybitną głębokością piersi (wzgl. tułowia) która 
obok krótkości nóg, stanowi jego cechę rasową. 2l 
. Rozpatrzmy teraz, jakim wahaniom ulega głębokość . piersi 
u bydła nadbużańskiego. | 
