STUDYA NAD BYDLEM ROGATEM W POLSCE 177 
sługuje na uwagę, że wśród bydła sterdyńskiego znajduje się taka 
sama liczba sztuk, które mają krzyż mniej wzniesiony ponad po- 
ziom kłębu, jak takich, u których krzyż jest wzniesiony bardziej 
(w stosunku do przeciętnego wzniesienia). 
W każdym razie znaczne wahania tego wymiaru sprawiają, 
Ze właściwości rasowe mniej wyraźne znajdują w nim odbicie. 
Stopień wzniesienia nasady ogona ponad poziom kłęba również 
wykazuje bardzo znaczne wahania. 
Różnica między wysokością nasady ogona i kłęba waha się: 
a) wśród krów z ziemi nurskiej między —3.5 — —-5 (ampl. 85 em.) . 
Ë n sterdyńs.czarnych|[Z.] „ --10—--9( , 80 sl 
E y А „ czerwonych [Z.] „ —25---L5( „ 75 sl 
Pod względem stopnia wzniesienia zadu ponad poziom przodu 
obora sterdyńska nie wykazuje zatem żadnego wyrównania; ujawnia 
się tylko skłonność do większego wzniesienia zadu, niż to, które wła- 
ściwem jest bydłu nadbużańskiemu typu pierwotnego. 
XI. Skład nóg. 
1. Wysokość kości grochowej (napięstka). 
W następujących tablicach (na str. 178—179) podaję dla sze- 
regu ras wysokość kości grochowej (absolutną i w */, wysokości 
nóg od łokcia). Porównania bydła nadbużańskiego z czerwonem pol- 
skiem pod tym względem przeprowadzić nie możemy, gdyż Ada- 
metz wymiaru tego nie oznaczał, (jak również wysokości stawu 
skokowego), wychodząc z założenia, że dla ras, których nie można 
nazwać wysokopoprawnemi, pomiar ten nie daje dobrego obrazu 
rzeczywistej długości dolnej części nogi, z powodu ukośnego w ra- 
sach pierwotnych lub małopoprawnych jej położenia. 
(patrz tablice str. 178 1 179). 
Wysokość kości grochowej w "e długości tułowia poziomej 
a się: 
wah 
a) wśród bydła z ziemi nurskiej między 20:6—27:30/, (ampl. 6*7*/,) 
A. „ sterdyńsk. czarnego [Z] „ 216—256, ( „ 40, 
©.»  , s ezérwonego|Z] p 216—250, ( „ Pty) 
Spraw. Kom. fizyogr. Г. XXXVII. Część Ш. 12 
