208 SEWERYN KRZEMIENIEWSKI 
pod względem składu runi łąkowej; na ogół jednak część połu- 
dniowa tych łąk jest znacznie suchsza niż północna i to głównie 
warunkuje odmienną roślinność. Próbki siana wzięto 6 sierpnia 
1902 r. i z części suchszej i z wilgotnej w miejscach najbardziej 
typowych, z pominięciem licznych zbiorowisk jednego gatunku jak 
np. Cirsium, Eriophorum lub Colchicum, które tutaj występuje bar- 
dzo obficie. Waga próbki z części suchszej — 52 gr. (Tab. rubr. 3), 
z części mokrej — 60 gr. (Tab. rubr. 4). 
III. Kirowa Polana. Łąka włościańska zajmuje ujście doliny 
Kościeliskiej od Bramy Kantaka do doliny Miętusiej (945 m.). I ta 
laka może się zaliczać do lepszych, jakkolwiek miejscami są na 
niej „młaki*, bo obok 'młak spotykają się liczne skupienia Trifo- 
lium badium lub T. repens. Wogóle część łąki południowo-wscho- 
dnia suchsza niż półnoeno-zachodnia. Próbka siana wagi 80 gr. 
(Tab. rubr. 5) wzięta została z miejsca pośredniego dnia 4 sierpnia 
1902 r. Na tę łąkę górale dowożą w jesieni nawóz nieraz z odle- 
głych wsi. 
IV. Kominy. Polana w dolinie Kościeliskiej ponad kaplieą na 
substracie wapiennym zajmuje południowo-zachodni stok góry ku 
dolinie Lejowej na wysokości 1100 m. Nawożona bywa obornikiem 
z szałasów. Waga próbki (Tab. гиг. 6), wziętej dnia 2 -sierpnia 
1902 r., 67 gr. 
V. Stoły. Niewielka polana poniżej hali tej samej nazwy na 
jej stokach północnych, powyżej poprzedniej polany na wysokości 
około 1300 m. Waga próbki siana, wziętej stąd dnia 10 sierpnia 
br. 7). 
NL Ornak 
Kościeliskiej, znajduje się u stóp wysokiego ¿grzbietu tej samej 
nazwy z jego strony wschodniej na wysokości około 1300 m. na 
substracie z gnejsów. Przez górali-uznawana-za najlepszą z polan 
dzięki obfitości marchwicy (Meum. Mutellina). Około licznych tutaj 
szałasów znajdują sie nieużytki, zarośnięte przez zwykłe rośliny 
amoniakalne, jak Rumex, Stellaria i Poa annua. W południowej 
części ` można "spotkać miejsca "mokre, gdzie rośnie obficie mec 
niej, bo na wysokości 1350 m. zaczyna się hala: Pyszna, która cią- 
„gnie sie aż do przełęczy : Pysznej (1789-m.) i zajmuje północne stoki 
ślinności. Dolna część, gdzie się znajduje jedyny szałas, cała poro- 
śnięta szezawiem alpejskim, którego nigdzie w Tatrach galicyjskich 
