[22] EDWARD JANOZEWSKI. [23] 
trudno natomiast przy 15°C lub wyższej. To nam tłomaczy, dla 
czego sztuczne zakażanie udawało się bardzo rozmaicie różnym 
badaczom, 
2. Glównia Kollera. 
Ustilago Kolleri Wille. U. avenae laevis Kellerm. et Swingle. 
Ten pasorzyt owsa został niemal współeześnie wyróżniony 
w Ameryce przez Kellermana i Swinglego w r. 1892, i u nas 
przez Dra K. Miczyńskiego w r. 1893, na podstawie okazów ze- 
branych przezemnie w Blinstrubiszkach na Zmudzi. Występuje on 
w Danii podług Rostrupa, a w południowej Norwegii ma być, po- 
dług Willego, pospolitszym od główni owsowej. Znajdzie sie za- 
pewne i w innych krajach Europy, przynajmniej północnej, jeśli 
nań uwaga zostanie zwrócona. 
W tym roku, znalazłem ten gatunek badź sam jeden (Or- 
dyszki), bądź z małą przymieszka poprzedniego ( Pobaleze). Rzecz 
godna uwagi, iż na polach, gdziem go dawniej zbierał (Blinstru- 
biszki), w roku obeenym ani jednego okazu odszukać niemogłem. 
Wiechy z ta głównia na pierwszy rzut oka mało się różnia 
od zdrowych, sa jednak więcej zwarte. W kłoskach, proszek czar- 
ny z zarodników złożony, wykształca się kosztem kwiatów, a ple- 
wy zostaja zdrowe, chociaż nieco delikatniejsze od normalnych. 
lona. Czarnemi jednak nigdy nie bywają. 
, Ponieważ w wiechach zarażonych, zarodniki sa otulone ple- 
wami, 1 zabezpieczone od wiatru i deszczu, przeto te wiechy jada 
nietknięte, wraz z owsem, do stodoły i tam dopiero rozpraszają 
swe zarodniki przy młócce. Jasną jest rzecza, że zarodniki, które 
osiędą na ziarnie do siewu przeznaczonem, dostana się z niem ra- 
go, . do zniszezenia 59/,. nawet 109/, ealego plonu (Or- 
yszk1). 
Zarodniki maja blone zupelnie gładką, а średnicę od 6—8 и. 
ielkuja one tak samo jak w główni owsowej, t. j. wydaja 
· W pożywce ezterokomórkowa przedgrzybnię wytwarzająca mnóstwo 
paezkujaeych sporydiów. > 
USO NER РРР 
