[89] GLEBY. [39] 
zawartość węglanu wapniowego i bliskość skalistego podłoża zna- 
miennie je cechują. Próchniczna warstwa rodzajna przechodzi już 
w głębokości około trzech decymetrów w białe rumowisko opoki. 
Skład mechaniczny : 
Кака Srednica cząstek 
miejscow. | | porn |poniżej| S 
Гам. 0, |:0, [о | 06 || би | до 
Poezapy | | 
profil 1. | 14 1% | 1.8 2. 124 18. 68.0 | 100. 
Części grubsze skladaja się z kańciastych okruchów opoki 
i małej ilości piasku kwarcowego. 
Znaczna zawartość części najdrobniejszych (68?/,) nadaje już 
sama przez się rumoszom charakter gleb ciężkich. ypływajace 
ztąd niekorzystne własności fizyczne potęguje jeszeze bardzo zna- 
czna zawartość węglanu wapniowego, nadająca rumoszom wszyst- 
kie ujemne cechy, właściwe glebom jednostronnie wapiennym. Bez 
długotrwałych przyczyn rozmakają się one i stają się mazistemi, 
z drugiej strony zsychaja się równie łatwo w twardą skałę, pękają 
i stają się w tym stanie niemożliwe do uprawy. 
Rozbiór chemiczny (próbka jak wyżej): 
Wody higroskop. 5.,,9/, kw. siarkowego  0.,% 
próchnicy 3.4 kw. węglowego 21. 
dié kw. fosforowego 0. 
tlenku glinowego 0., tlenku magnowego 0.50 
„  Zelazowego 1.33 »  potasowego 0.0 
węglanu wapniow. 47.;5 y  sSodowego 0.06 
W liczbach tych uderza nas przedewszystkiem niezwykła 
zawartość węglanu wapniowego, niespotykana w poniżej opisanych 
glebach, powstałych z osadów dyluwialnych. Ilość próchnicy, 
a zwłaszcza azotu jest znaczna, kw. fosforowego średnia, potasu 
mała. | 
Rumosze wymagają częstego nawożenia. Rozkład obornika 
w ziemiach czynnych, wapiennych szybko się odbywa, wskazanem 
jest zatem, mierne lecz częste nawożenie. atach o korzystnie 
rozdzielonych opadach udaje się na rumoszach pszenica i kukury- 
