Propagationes Arhorum. «-. 



40, 50. acquoqueexunaUva^.granafiveSemina collegb 

 quaeiingulapeculiariligamento fovebantur atque nutrieban- 

 tur. MultahorumSeminumaperui, atque originem plantae 

 ind<edetraxi, acperpetuonontantumperquam diftinftiflime 

 in e:adem iftam partem , unde radix & truncus oriundus eft , 

 con templatus fum j verum etiam in eadem afcendentia agnof- 

 cercquiyivafa: pro utinFig. n.literis ABC D. indicatur. 



Perfectiilime quoque duo plana con- 

 templabar folia, utcunque a fe invi- 

 cemdiflecla, prouthic eadem Figura 

 B C D. indicatur. Et ad quantitatem 

 originis di&a: plantse recentis ob oculos 

 ponendam , oculismeis , pro ut in viri- 

 buseratmeis, eandemdimenfusfum, 

 ac unumquodque Semen ex U va Crif- 

 paorigineplantaz, in Semine conclu- 

 fie, feptieseflelongius, ac idem illud 

 Semen fepties ferme Latius , ac quo- 

 quefeptiesquidemcrafliusefle, itaut per confequens unum 

 Semen ex U va Crifpa origine plantx ter centies majus fit. Sed. 

 circa hanc proportionem , Geometria? utcunque peritis lo* 

 quor. 



Porromaximi generis Uvas urfinas nigras fumpfi , & ex 

 una earum tria & fexaginta grana five Semina collegi , quai 

 fingula mediante ligamento fovebantur , ac in unoquoque 

 Semine originem planta? eflecontemplatus fum , quam ex Se- 

 mine defumpfi, cujus Fig. 12. EFH. illa pars eft, exqua. 

 radix & truncus eft oriundus. EtFGH. funtduo folia, ad- 

 verfus fe invicem jacentia: hujufmodi Scmen pluiquam fexa- 

 gies recenti planta , in eodem Seminecollocata, majus efleiu- 

 dicabam. Et quanquam nobisomnibusexigua parvitas Semi- 

 numUvarum urfinarum &: Uvarum crifparum notafit, fa- 

 cillmo modoeximiamexilitatemoriginis planta? indictisSe- 



minibus 



