Bos ds odi m 
(1) A escuus Hippocastanum (G.citnbó rugis Primam hujus arboris iconem, Bucbeguius legatus anstrlacus Collanaspoli; cui Ferdinandus 
Auüustríae Archidux pictorem gssociaverat, qui res ad historiam nàáturalem pertinentes dilinearet, Mathiolo misit. Fructus primos anno clolorxxxi. Clusius acce- 
pit, elt tàm bono eventu humo credidit, ut jam anno clolonxxxirrr. rámulum juniorein in opere de —€— rarioribus Pannoniab  indpn posset. Fructus 
eut. putamine aculeato à Christophoro Wexio ex Oriente accepit. | 3 
! (2) Ajuga reptaus ( Consolida media). | Nix affrmare velimus, omnes hujus herbae oflicinalis et ad hunc usque Bios à Chirürgis prósisictalibis 
witdtae, icones Mathioli , quae stolonibus plane destitutae sunt, huc pertinere; praesertim cum colles lapidosas regiouis ques locos natales laudet, 
qui facilius Ajugaám. genevensem procreabunt ; Camerarius contra prata humida Dillingiana, Ajugae reptanti aptissuna, 
(3) Amarànthus caudatus. Icones Bliti majoris et Amarauthi purpurei Mathioli, züediumi) tenent inter  Aüarürilidud caudatum. et Üvloitinn órisid: 
í&in; nam pedunculi saepe-spátii parcendi causa deflexi, certum sighum non praebent. Blitumn hungaricum Camerarii qr áceuratiores icones Mathiolicis sub- 
stituit, sine dubio Amaranthus caudatus est, et Amanranthus purpureus Cam. Celosia cristata. | : E 
(4) Amyris Kaffal. (Myrrha). Myrrha a planta adhue non bene notà collecta, Sprengelio auctore vel ab "wem gimmifera Broues, éd " dbsin hs 
myrxhifera Stokh. plantis forte mon diversis, vel ab Amyri Kaffal Forst, suppeditatur, TE / 
(5) Arnicam amontanam CA4lysma) minus bene depictam, Mathioli et Hagecius frequentem. in Bohoemia legi namr. 
oppido Egra per omnem sylvam bohoemicam ad fines austriacos in circulo Budweisensi usque magna copia provenit. — | | 
(6): Athamanta cretensis (Daucus). Sprengelius ad hanc plantam nou solum Daucum Mathioli, sed etiuuu Daucum cretieum | Camerarii i Epith. 536, qui. se 
etiam in ejus editionem Mathioli transiit, trahit; quem utrumque Bauhinus in sua commentariorum Mathioli editione delineavit. Sed tantopere a se invicem dis- 
repant, ut ad eandem plantam citare non velimus. Annon potius Daucus MAD (cum. Daucus verus jam sub Sisere et Meb/qiiolf, nomine » Meon* reperi- »* 
tur) Meu  athamanticum  Taquini? | 
| et vere es nam ab | 
e) Dorassus flabeliiformis. Didi | Inter O1unes eat, Bdellium a Borasso Babelliformi suppeditari , (mm vero | hae de P hie sermo 
sit necne, certo definire non possumus. | | j 
(8) Doswella thurifera. (Thus). Miathioli in hoc capite, praeter alias thuris species, iliud quoque, idee: Bosne: PoRedacutiui de quod 
Roxburgio, teste à Boswella thurifera colligitur, et éceindum eum, qm et "— a thure illo non v dillerk cf. Aegre researches T. IX. pag art. 
T. XÀ. p.159. | | ; 5 | 
(9) — bistttenría (Sanzalum). Yam veteres Caesalpiniae mo brasiliense vocaverunt; Santalum vero rubrum a JBirnisgo eimjslino, 
arbore in montibus malabaricis et ceylonicis a Koenigio detecto , suppeditatur. Mathioli uiriusque ligni in descriptione tantum mentionem. fecit, Camerarius 
vero et Bauhinus Garciam et Clusium secuti , descriptiones uberiores et ligni icones addiderunt, quae tamen accuratiorem definitionem non admittunt. Memo- | 
ratu digna videtur Sprengelii in hist. rei bot. 4. p. 220. observatio, Matheum S ylvaticum Pandectarum medicinae auctorem, jam cLxxx. annos ante detec- 
| tam. Aauericam , Santalinum lignum Presilli nomine insignivisse; unde, Brasiliam a. ligno illo nomen tulisse, patere. videatur. B 
^*^ (409) Cnicus: 1uonspeliensis (Cirsium). Secundum Avilldenowium in spec. plant. hocce synonymum ad Cnieum vod MED secundum Sprengelium . 
. &d Serratulam alpinam pertinet. Mathioli plantam suam a Luca Ghino e Pisae vicinia acceperat, ubi in uliginosis legi narrabatur; planta igitur alpina/ esse: a non 
potest. Icon Cnici monspeliensis apud Bauhinum hist. Ill. p. 45. quem Mathioli piantam putabat, nobis quoque, si plantam Bauhini adultiorem fuisse, peduu- - 
culos igitur in illa. Mathioli in capitulum adhuc contractos incrementum cepisse, et subnutantes factos eso consideramus, | 'ommino eadem planta esse videtur, 
praesertim cum folia plane inter se conveniant. Pro Synonymo Dodonaei apud Willdenowium male citato lege Cirsion ' secundum Dod. pempt. p. 725. 
(11) Cyperus rotundus (Cyperus dona orientalis). Icon a Camierorio et postea a Casp. Bauhino adoptata, ad orna Cyperi esculenti .efficta E 
videtur, cujus Camerarius in descriptione mentionem fecit, certo tamen non — num ab Cyp. aegyptiaco et bohj iones, diversum putaret nec ne, Pro- , 
sperius Alpinus Cyperum rotundum aegyptiacum pag. 44. delineavit. | » 24 
(429) Datura Metel (Nux Metel). Casp. Bauhinus in editione sua Loir Mathioli , prüetór deodem mathiolicam , ( aliam quoque Solan: | 
| foetidi spinosi nomine addidit, quae, sine dubio Daturam Stramoniuim repraesentat , unde concludi possit , priorem pro Dàturá Metel habuisse ; attamen cum ne- 
que descriptio subjuncta neque Synonyma in Pinace exposita nos cextiores hac de re faciant, nihil certi definire 'audeamus. 
(12 b) Delphinium Consolida et Ajacis. Decandollius Consolidam regalem C. Bauhini, cum Delphinio Ajacis conjungit, Num Mathioli in edit. 
valgr. Cumini sylvestris IL. icon, quae haüd multum ab ea differe et Delphinium Consolidam exhibere videtur, comparaverit, nescimus. | 
(13) Echinops sphaerocephalus (Spina alba). In editione Commentariorum. Mathíoli valgr. duas iéones a Báuhino cormunixtas, et im Camerarii tres 
invenimus. Spina alba I. Math. valgr. et Camerarii, et Spina alba altera Bauhini, Cnicum referunt. gis extricaré non qi rna ; id quod nobis cum dua- 
bus quoque illis Echinopis speciebus accidit, quas Camerarius novisse videtur. —  — .- : xit " | | : 
(14) Erodium ecicutarium. (Geramum),- Specierum hujus generis notitia, hac re ánprimis difficilis reddidur, "ori Cansborie ex Epithome sua 
plures icones a mathiolicis diversas recepit, Ita verbi causa Geranium II. Camerarii ab illo Mathioli longe recedit, uuuuque tamen, diversam speciam esse 
non monens, Bauhinius je num igilur Camerarius aut affiném) speciem, fortassis Erodium mioschatum,- aut verum Erodium cicatarium | descripserit, ad- o0 
hue dubii haeremus. | | 
5). Meiitharum - genus, etiamsi a Sole monographice et recentissime a Smithio in Flora brittanica uberius tra ictatum à, yo botanicis vix 
"uperantia opponit, quibus nos quoque impares eramus, «quare quae exposuimus critica adhuc censura indigere praevidemus. AAA 
(16) Myriophylli icon ad eas pertinere videtur, quarum typi amissi, Venetae ad descriptionem effhingebantur. 
i 
(17) Oenantharum icones in diversis editionibus, diversis quoque nominibus insignitae, magnos errores adduxerunt. Oenanthe II. adhue nobis du- 
bia , et Oenanthes IIT. caulis tam mirifice contortus est, ut vix pro Oenauthe fistulosa haberi possit. Camerarius et Bauhinus meliorem iconem dederünt. 
(18) Orchis et Ophiys. Orchides quoque diversas diversis in edionibus invenimus, unde apud Lobelium et Tabernaemontanum plures icones or- 
tae sunt, quam nos explicare possumus, praesertim cum maxima pars minus bene, et folia in cirrhos contorta contra harum plantarum maturam depicta sint. 
DM EPICURI PE 
(19) Prunus Laurocerasus. Primos. hujus arboris fructus auno clolonxxiv., et: vivam plantam) anno cIoloxxvr. a Daniele Nugnad legato. austriàco - 
Constantinopoli, Clusius accepit, quam licet aegrotantem tam feliciter fovit, ut mox aliis plantarum amatoribus communicare, et romulum in descriptione 
plantarum Pannoniae p. 2.* delineare possit. Nomen Lauro-Cerasi Bellorius, qui Genevae in horto Doriae principis viderat, ei iniposuit. 
(20) Quercus. Üirumque synonymum (lex et Suber) plures Quercus llicis varietates amplecütur, quae, quo magis ab Mathioli. ibonthus rece- 
dentes Camerarius et Bauhinus proposuerunt, eo difficilius extricandae sunt. Celeb. Bertholoni Bolognensis, haec mibi iu literis. communicavit: 
: Suberi. Math. valgr., Suber latifolius Cam. et Bauh., est Quercus Suber L. Quercus ab Sarti Arcadosae deiecta, valde ab Mathioli icoue' 
recedit, nec hujus loci est. . | | | 
Hex Math. valgr,, Cam. et Dauh.,; est Qnercus Ilex foliis lanceolatis serratis. 
Suber II. Math. valgr., Suber angustifolius Cam. et Bauh., est Quercus llex Q. foliis irsilte integris. 
Phellodris Math. valgr. et Cam, (icones longe diversae), et Ilex latifolia Cam, et Dauh., ad Quercum Ilicem y. trahenuda. Qher: "s Picis permultas 
varietates reperiri largioniTazetta et Decandollius uos janujom docuerunt , et in Loiseleurii novissima operis Duhamel editione (uluque enumerantur, 
15 
