2 ) 



CANARINA CAMPANULA. Linn. 



Campanula Canariensis Regia, s. Médium radice tuberosâ , foliis sinuatis, caesiis , Atriplicis semulis, 

 ternis circà caulem ambientibus , flore amplo pendulo , colore flammeo rutilante. Pluken., Almag., 

 pag. 76; Ptytogr., tab. 276, fig. 1. 



Campanula Canariensis Atriplicis folio, tuberosâ radice. Tourne/., but., pag. 109. 



Campanula foliis hastatis dentatis, caule determinatè folioso. Linn., Horl. Cliff.,pag. 65, tab. &. 



Campanula Canariensis. Linn. , Sp. pi. , vol. 1 , pag. 238. — Hill. , Hort. Kew. , pag. 131 . — Veg. syst. , 

 vol. 8 , tab. 8. 



Canarina Campanula. Linn., Mant., pag. 225. — Lamch., Encycl., vol. 1 , pag. 598; ///., tab. 259. 



Hort. Kew., éd. 1 , vol. 1 , pag. 480. — Curt., Bot. mag., tab. 444. — Gœrln. fil., Carpol.,pag. 163, 



tab. 211. — Lodd., Bot. cab., lab. 376. — Herb. de l'Amal., tab. 142. — Buch, Beschr. Can.Ins., 

 pag. 146. — Alph. DC, Monogr,, pag. \1h; Prodr., vol. 7, pag. 422. — Nob. in iit. Phjt., Can. Icon. 



Bicararo. Canariensium nec bicararo uti inscribitur apud cl. de Buch. 



Hâb. In sylvis , ad rupes umbrosos , et in convallibus madidis insularum Canariensium. 

 Vulgatissima est in montibus Teneriffaî Borese Etesiœque conversis , legirous quoque in 

 convalle de las Cuevas negras , in convalle Averni sive del Infierno aliisque orse meri- 

 dionalis , necnon in montosis propè oppidum Teror alque alibi in Canariâ , et in insulâ 

 Pa!mâ. Baccge matîiriae pulpâ albidâ farctse parùm sapidse sed edules plebi pucrisque , uti 

 Gsetulis olim Canariensibus , non ingralas , etiam in foro prostant. Ha3c forsan fuere poma 

 quibus ex Plinio abundabant omnes Fortunatae , nisi arbuta fuisse cum celeb. Bucbio cre- 

 dibile^sed arbuta Romanis Maurisque Jubae régis vulgaria , Canarina ignota et pro porno 

 parvo potiùs cui forma non dispar habenda : si quà in illo de insulis nostris paragraphe 

 pars non parva p9oç. Pabularis quoque ramique montibus deducli cibum caballis pecori- 

 que luxuriosum prsebent. 



Obs. Canarina ob fructum baccatum indehiscentem tribum à Wahlenbergieis distinctissimam Campanulaceas cum 

 Lobeliaceis arctiùs colligantem efficit. Nescio quo errore captus capsulam apice dehiscere scripserit Gsertnerus 

 filius. 



Descr. Radix perennis, crassa, fusiformis vel demùm batatseformis, lacté scatens. Caules annui , herbacei , succu- 

 lenti, erectiusculi, mox elongali sarmentosi ; teretes, striati, glaberrimi, cavi, ad folia incrassati, stepè 2-3-pedales, 

 rore glauco conspersi. Folia opposita, rarô lernata, hastata, tenuia, aquosa, basi sub-2-loba, cordata, irregulariter 

 dentato-crenata, acula , repanda, subhorizontalia, margine nervoso glanduloso-denticulato, nunc pollicaria 1/2 poil, 

 lata, nunc 4-pollicaria et 1 poil, lata, glaberrima, nitida, suprà pallida, sublùs glaucescentia, venosa, venis prima- 

 riis curvatim ascendentibus , secundariis reticulatim anastomosantibus, sa?pè pulchrè purpureis. Petioli tenues, 

 cylindracei , folio duplo breviores. Rami novelli bini ad apicèm merithalli cujusque è foliorum axillis prodeunt , 

 summi dichotomi flore interposito. Flores 1 1/2 poil, longi , 1 poil, lali, ad apicem ramulorum, vel ramorum sum- 

 morum dichotomiis solitarii , pedunculati , pedunculis terelibus flore duplo triplo brevioribus , nutanlibus. Calyx 

 turbinatus, glaberrimus, tubo ovario connato, 6-nervio , nervis à laciniarum nervo medio descendentibus , laciniis 



m». 



