( 100 ) 



libusque , saepè caudatis , cymis 3-30-floris , approximatis vel remotis , 

 sessilibus vel subsessilibus . bracteatis , bracteis linearibus , calyces vix 

 excedentibus. 



1. LEUCOPHAE CANDICANS. Nob. 



L. suffrutex à basi ramosus, niveo-tomentosus, foliis ovalis lanceolatisve, apice attenua- 

 tis , basi cordatis vel truncatis , margine latè crenatis, crassis , u trinqué niveis , floralibus 

 spathulatis et supernè sensim linearibus; spicis simplicibus elongatis , cymis 6-i2-floris ? 

 inferioribus remotis; calyce ovato, campanulato, extùs dense lanato, intùs glabro, 10-ner- 

 vio, nervis intermediis subevanidis; corollâ campanulato-ringente , fauce dilatatâ ad laci- 

 niarum basin constrictâ, labio superiore latè ovato apice vix attenuato integro vel obsolète 

 crenato, inferioris laciniis rotundalis, sœpè acutiusculis, intermedio obcordato; hemimeri- 

 carpiis 3-angulari-pyriformibus, puncticulato-reticulatis. 



Stachys Canariensis frutescens verbasci folio. Comm., Hort. Amst., vol. %,pag. 97, lab. 99, excl. syn. 

 et Tournef. — Hœc icon ex œquo cum specie sequente convenit. 



Sideritis eretica. Linn., Sp. pi., vol. 1, pag. 801, certô ex Benth. qui spécimen yidit. 



Sideritis candicans. Hort. Kew., éd. \, vol. 2, pag. 289 , certô ex Benth. (quanquàm in Hort. Kew. 

 folia subtùs tantùm nivca et patria Maderâ dicta, quse ambo L. Massonianam referunt). — Lamck, 

 EncycL, vol. 2, pag. 167. — Benth., Lab., pag. 573. 



Salria blanca et Chaorra sive Chagorra Nivariensium. 



Hab. Occurrit haeespecies in rupestribus siccis ad altitudinem sylvarum in insulâ Tene- 

 riffâ, etiam in regione alliore {la Cumbre) ad Fontem Rosse, liane quoque plantam in al- 

 litudinibus Canarite ( Cumbre de Tiraxana) invenit cl. de Buch , atque eandem valdè 

 vegelam à valle Sequillo usquè ad apicem summi montis Pico del Pozo de las Nieves 

 persecutus est. Usée autem statio ad Leucophaën dasjgnaphalam nostram forsan refe- 

 renda est(vid. Phys. Beschr., pag. 180). Nec stationes Buchianas insulse Teneriffse licuit 

 nobis ex certô mémo rare , clariss. enim Linkius hanc plantain cum Leucophaë Masso- 

 nianâ Maderensi , qua3 in insulis quoque nostris occurrit, confudissc suspicandum est, cùm 

 et in Maderâ crescere plantam suam asserit (vid. Phys. Beschr., pag. i43) , Leucophaë 

 autem candicans vera nondùm in Maderâ lecta, nisi candicans verior L. Massoniana , et 

 tum quse nunc candicans , L. Linnœi vocanda. 



EXPLICATIO TAB. 168. 



i. Ramus floridus. i. Flos prout partes sequentes auctus. 3. Galyx longitrorsùm sectus 



