( 105 ) 



Marrubium vulgare. Linn., Sp. pi., vol. 2 , pag. 816. — Engl. bot., tab. 410. — FI. dan. t tab. 1036. 

 -— Schkuhr, Handb., vol. 2, tab. 162. 



Marrubium hamatum. H. B. et Kunth, Nov. gen. et sp., vol. 2 , pag. 310. 



Marrubium apulum. Ten. , FI. nap., tab. 154. 



Marrubio Nivariensium, Escarchalagua Palmensium. 



Hab. Vulgaris est hsec planta in campis insularum Canariensium. 



Distrib. geogr. Species haec ruderalis à 58 in Galedoniâ (JVatson) et ab Upsaliâ Sue- 

 eorum et 59 gradu boreali (JVahlenberg) in insulam Portum Sanctum! et Fortunatas! per 

 Europam et Africam borealem procurrit ; in Oriente à Gaucaso (Marsch. v. Bieb.) ad 

 Cycladas (Sibthorp) protenditur. 



TRIB. IX. PRASIEAE. Benth. 



PRASIUM. Linn. 



Calyx campanulatus , 10-nervius, irregulariter 2-labiatus, labio 

 superiore breviter 3-fido , inferiore profundiùs 2-fido-laciniis omnibus 

 foliaceis ovatis. Çorolla tubo incluso, intus pilis squamosis annula to, 

 lirnbo subaequaliter 2-labiato, labio superiore ovato, integro, inferiore 

 3-fido , laciniâ intermediâ majore intégra. Stamina i , sub labio supe- 

 riore adscendentia. Antherae 2-loculares , loculis demum divaricatis. 

 Stylus apice subaequaliter 2-fidus , lobis subulatis. Stigmata minuta. 

 Ach^enia çarnosa. (Benth., Lab., pag. 657.) 



Suffrutex ramosus , glaber vel pubescens per littora utraque maris 

 In terni à Siciliâ et Melitâ ! ad insulam Maderensem Portum Sanctum! 

 et insulas Canarienses pervecta. 



1. PRASIUM MAJUS. Linn. 



Prasium majus et minus. Linn. , Sp. pi. , vol. 2, pag. 838. 



Hab. Hanc plantam ad aquse ductum supra oppidum Orotavense legit cl. de Buch. (Vid. 

 Phys. Beschr., pag. 170.) 



Obs. Varietatem stirpis hujus monotypse, quam in insulis nostris nunquam vidimus, calyce lato et pilis strigosis 

 insignem loco Font e d'Areia in insulâ Portu Sancto dicto mense Maioann. 1828 jam déflora tara fructiferamque legimus. 



III. — (3 e S ECT. ) 14 



