( 109 ) 



fundè fisso, dentibus latis, lanceolatis ; corollâ amplà, Iaciniis lateralibus lineari-lanceolatis, 

 intermediâ lanceolatâ; hemimericarpiis reticulatis, hirtis. 



Teucrium Bseticum. Clus., Hisp., pag. 119. 



Teucrium Bœticum fruticans sive III. Ejusd., Hist.,pag. 349. 



Teucrium fruticans. Linn., S p. pi., vol. 2 , pag. 787. — Curt., Bot. mag., vol. 7, tab. 247. — Bentk., 

 Lab., pag. 665. 



Hab. Hanc speciem propèTaganananam in Teneriffà sylvam versus invenit cl. de Buch. 

 (Vid. Pkys. Beschr., pag. 1 740 



Distrib. geogr. Planta est regionis maris Mediterranei magis occidentalis à Grseciâ in 

 Lusitaniam, Galliâ exclusâ, protensa. 



Sectio II. PSEUDO-SCORDIUM. 



Inflorescentia sparsa axillaris. Calyces tubulosi , basi gibbi, fauce post anthesin pilis clausâ, 

 a-labiati dente intermedio labii superioris dilatato, vel i-labiati dentibus subsequalibus. 

 Corollse resupinatse. — Herbae annuse. 



2. TEUCRIUM SPINOSUM. Linn. 



T. molliter vil'osum, caule erecto rigido, ramis tenuibus, patulis, ramulis spinescentibus; 

 foliis lanceolato-oblongis,basi angustatis, petiolatis, inciso-crenatis vel laciniatis, utrinque 

 viridibus, summis minimis; cymis 1-2-floris; calycis labii superioris dente intermedio 

 rotundato acuto , lateralibus dentibusque labii inferioris lineari-subulatis , demùm subspi- 

 nescentibus ; corollâ extùs hirtâ; hemimericarpiis ovato-globosulis , puncticulatis , nigris. 



Chamaedrys spinosa. J. Bauh., Prodr., pag. 117. — Morts., Hist., vol. 3, pag. 423 , sect. 11 , tab. 22, 



fig. & 



Scordium spinosum odoratum. Corn., Can., pag. Yè1,fig. 124. 



Teucrium spinosum. Linn., S p. pi., vol. 2, pag. 793. — Sibtk., Fl. grœc, tab. 539. — Benth., Lab., 

 pag, 678. 



Scordium spinosum. Cav., le, vol. 1, pag. 19. tab. 31. 



Scorodonia spinosa. Link , ffandb., pag. 458. 



Hab. Legimus hanc herbam in arvis circà Sanctam Grucem Teneriffse et ad viam quae 

 ad oppidum Lagunam conducit, neenon in Ganariâ in vervactis siccïssimis inter urbem 

 Palmarum et oppidum Teror. 



Distrib. geogr. Occurrit hsec planta in argillosis siccioribus à Syrià per plagas calidio - 

 res mari Mediterraneo adjacentibus usquè in insulas Fortunatas. 



