( HT ) 



Hyoscyamo bianco. Mdtth., éd. Valgr.,vol 2, pag. 1120. 



Hyoscyami alterum geims in maritimis. Cœsalp., De plant., lib. 8, cap. 45, pag. 345. 



Hyoscyamus albus. Lob., le., pag. 269. — /. Bauh., Hist. pi, vol. 3, lib. 34, pag. 627. — Clus., 

 Hist. pi, lib. 5, pag. 82. 



Hyoscyamus albus major. Hort. Rom., 1 , t. 91. 



Hyoscyamus albus. Linn., Sp. pi, pag. 257. — Codex , 14,251. — Sibth. et Sm., FI. grac, vol. 3 , 

 pag. 24 , tab. 236. — Bull herb. de la France , tqb. 99. — Spr., Syst. \>eg. , vol. 1 , pag. 615. — Lam. et 

 DC, FIJr., éd. 3 , vol 3 , pag. 607. — Rchb.,Fl germ. exe, pag. 388 , n. 2631. — Bertol, FI. ital. y 

 vol. 2, pag. 613. — Koch, Synopsis FI germ., pag. 509. — Walpers, Rep. b.,pag. 120, n. 3, 4. 



Hyoscyamus aureus. Ail, FI ped., pag. 101. 



Hab. In vineis, ruderatis et rupestribus insularum Canariensium vulgaris. 



Distrib. geogr. Species est ferè totiùs Europse meridionalis neenon Africae borealis. 



Obs. Planta viscidè villosa , corolla stramînea , fauce violaceâ s. viridi Canariensibus Veleno dicitur. — Monente 

 cl. Webb, qui Hyoscyamum canariensem et album non salis dislinctos esse intellexit, omni cura studui, ut utram- 

 que speciem discernerem, sed mihi neque contigit. Comparavi specimina Maderensia ( ad vias versus Martinho lecta 

 à cl. Holl.), Canariensa (Buch ! Webb et Berthelot ! ), Gallica, Veneta, (de Welden ! ), Dalmatica (de Welden ! ). Ne- 

 que quidquam discriminis video inter flores € subsessiles » et « subpedunculatos » , nec in varia foliorum forma, 

 nec in vario faucis colore. Fruticosum verô Hyoscyamum canariensem, tantùm calami lapsu di\it cl. Walpers. — 

 Ceterùm cl. Ker. Hyoscyamum album non cognovisse videtur. Is enim 1. c. novum H. suum à reliquis speciebus 

 distantem ad H. pusillum L. accedere dicit. 



Hyoscyamus canariensis. Ker., Bot. reg., pag. 180. — Spr., Syst. veg., vol. 1 , pag. 616 , n. 10. — 

 Rchb., FI germ. exe, pag. 388, n. 2632. — Walpers, Rep. bot. syst., vol 3, pag. 20, n. 10. 



Hyoscyamus varians. Vis., Bot., Zeitg., 1829. — FI dalmat., 1 , tab. 24. 



TR1B. 11. DATUREJE. 



DATURA. Linn. 



Calyx tubulosus,prismatico-angulatus s. subteres, quinquefidus seu 

 longitudinaliter fissus , de basi circumscissè deciduus. Corolla hypo- 

 gyna , infundibulifoi mis , limbo patulo , plicato , quinque-decemden- 

 tato. Stamina 5 , corollae tubo inserta , inclusa s. subexserta s. exserta. 

 Filamenta è basi latiore attenuata , subaequalia. Anther^e elongatœ , 

 introrsae , basi affixse. Ovarium superum ? incomplète quadriloculare , 

 dissepimenlo altero placentifero, apice déliquescente, placentis multi- 

 ovulatis. Stylus simplex, staminibus paulo longior. Stigma bilamella- 

 tum. Fructus : Capsula oyata s. subglobosa, muricata s. laeyis, semi- 



