( 133 ) 



supemè pubescentibus. Folia lanceolato-ovata vel ovata , basi profundè cordata lobis rotundatis, mar- 

 gine crenata vel duplicalo-crenata , pellucidè subpunctata, mollia , flaccida, viridia, subtùs pallidiora, 

 magis minùsve pilis crispis articulatis pubescentia, venis primariis expansis picta, petiolis pubescenti- 

 bus , vix dilatatis , folio sub-3-plô brevioribus. Thyrsus aphyllus , elongatus , bracteis linearibus, inte- 

 gerrimis vel denticulatis , pedunculo dimidio brevioribus. Cym^e laxœ , remotœ , ad apicem pedunculi 

 longiusculi 3-tomœ , pedicellis flore 2-plo 3-plô longioribus , gracil'ibus f piloso-glandulosis , bracteolis 

 filiformibus integerrimis. Calyx glabrescens flore sub-3-plô brevioribus, laciniis ovato-lanceolatis, mar- 

 ginibus angustè luteo-scariosis. Corolla tota lœtè rufescens, cylindracea, labii superioris laciniis rotun- 

 dato-oblongis, lateralibus latis, truncatis, intermedio lingulato. Stamina inclusa , filamentis pubescen- 

 tibus, antheris magnis reniformibus , sterili subfoliaceâ, clavatâ, apice acutâ vel angustè obcordiformi, 

 raiô 2-fidà. Stylos subglaber, stigmate rotundo , capitato. Capsula ovata vel ovato-rotundata , glabra, 

 apice attenuata, vel vixproducta, apiculata. 



EXPLICATIO TAB. 178. 



i . Ramus floridus magnitudinenalurali. i. Caulis porliuncula cura cymulâ fructiferâ mag- 

 nitudine naturàii., cetera? hujus tabula? figurai magniludine auclse sunt. 3. Flos. 4- Corolla 

 nondùm ex toto e.xpansa secta et arte aperta , labii inferioris laciniâ intermediâ divisa. 

 5. Pislillum cura calyce. 6. Sligma multotiès auctum. 



Obs. Speciem nostram dubilabundi ad S. Smitkii Hornem. retulimus, quia planlam suam parcus verborum 

 plirasi macrâ nimis alque ancipite descripsit. Linkius quoque luleam corollam dixit. Plantam autem nostram Wyd- 

 leriance consimilem esse certos nos fecit schedula manu proprià in herb. Fonlanesiano inscripla ; nomen ergô ser- 

 vavhaus. S. Smithii noslra affinis est S.Scorodoniœ Linn. à quà foliorum nunquàm bullalorum forma et consistentiâ, 

 corolla elongatâ concolore , labii superioris laciniis oblongis , antherâ sterili claviformi aliisque nolis satis super- 

 que differt. Nec minus affinis est S. alpestri Gay (inSched. plant, astur. Duriœi, sub num. 262) cujus, ut pateant 

 differenlia;, descriptionem, quam, typis olim impressam sed adhùcdum ineditam, commisit nobis celeberr. atque 

 amicissimus auclor, ex toto perlibenter transcribimus, dolendumenimestcum alîisetiamnùm confundi posse orbam 

 diagnoscos speciem. 



« SCROFULARIA ALPESTRIS. Gay. 



» S. perennis, pilis non septiferis, ad nodos et in ulrâque foliorum pagina longioribus in superiore plantai parte 

 » glanduliferis , tota laxè pubescens ; caule simplici ; foliis cordato-ovatis vel ovato-oblongis , crenatis serratisve , 

 » impunclalis; paniculâ terminali demùm elongalâ , basi foliatâ , cymis 3-10-floris , pedicellis fructiferis elongatis, 

 » teretiusculis, apice glaberrimis; calycis perindè glaberrimi segmentis latè ovatis, integerrimis, obtusissimis, sor- 

 » didè albo-marginatis ; anlherâ sterili transversè oblongâ, retusâ vel subemarginatâ ; capsula ovatâ, acuminatâ. 



» Scrofularia major birsuta. Tourne/., Inst., pag. 161. 



» Scrofularia Scopolii. Lois., Not., pag. 95. — Lapeyr., Abr., pag. 356. — DC, Fl.fr. suppl., pag. 46. — Bertol., 

 s Amœn. if., pag. 582. — WydL., Scrof., pag. 31, partim ; ( confundit enim veram S. Scopolii cum nostrâ , et insuper 

 i varieiaiem enumerat glabram , quam ego à Moulinsio acceptam pro S. nodosâ agnovi). — Non Hopp., Pers., 

 » Ko'ch. 



» Hab. In Alpibus Europse australis occidentalis , inter Liguriam orientalem et Asturiam. In Alpibus Apuanis 



