'. 159 ) 



babenda est Dipsas, lum alterutrius sectio erit Rhytiglossa , si autem in generum série adnumeranda est Dipsas> lum 

 sectio ejus erit Rhytiglossa. Nec nomen pro génère usurpandum , nam Dipsadum plurium laleraliler, plurium mcdio 

 plus minùsve inflata est corollse faux, nullis autem ut in Rhytiglossis veris lam convexa est et rugosa. Nec aliam 

 vidimus inter eas differentiam. In Justiciâ Gendarussâ L. corollœ forma valdè diversa esl, tubus clausus, gracilis , 

 faux haud inflata , slaminum aborlientium vestigia nulla. Adhatoda nostris similior, sed faciès loto cœlo diversa. 

 Usée omnia Acanthophilis dijudicanda. 



Notnen à Theophrasto mutuatum est (lib. 4, cap. 8) , qui ad oras maris Erythrœi xaupxTô perpeluo ustas nullas 

 posse arbores venire , sed axavÔaç tantùm nasci sive spinas Dipsades dictas , scribit. Haec eadem est regio quaî 

 Justiciam (Dipsadem) odoram Vahl., inter Tneophrasti Acantbas utprobabile est, adnumerandam, alit. Nonunaenim 

 uti philosopho illustrl apparuit , sed plura, per hos traclus arbusta sitibunda crescunt ; et inlerea pro certo aggre- 

 ganda est hœc Dipsas nostra, quam pro cohortis antesignano et prololypo babebimus. Commilitones erunt prœler 

 Canariensem , in Abyssiniâ Dipsades cordata Hochst. et dichotoma ejusd., in Àfricâ australi D.D. prunellœfolia 

 Hornsch., cuneata^eos, capensisNees, oleœfolia Cham., orchioides, aiiaeque nondùm examinatœ. 



1. GENDARUSSA (DIPSAS) HYSSOPIFOLIA. Nob. 



G. ramis 2-3-tomis, divaricatis , junioribus 4-gonis , glabris, luteo-albis ; foliis ovato- vel 

 lanceolato-oblongis , coriaceis, glaberrimis, integerrimis , sessilibus ; floribus axillaribus, 

 solitariis vel in cymulam simplicem 3-floram digestis ; bracteolis parvis, lanceolatis acutis, 

 amplexicaulibus ; calyce turbinato , laciniis angustis , lanceolatis , ciliatis ; corollas extùs 

 pubescentis fauce latâ, labio superiore rhomboideo-ovato, labiï inferioris laciniâ intermediâ 

 latiore., basi Iateraliter inflata ; staminibus longé divaricato-exsertis, antheris subparallelis; 

 seminibus nigris. 



Ecbolii Indici , s. Adhatodœ cucullatis floribus asmula , Hyssopifolia , Planta ex Insulis Fortunatis. 

 Pluk.,Alm.,p. 132;Phylogr., tab. 280, fi g. 1. 



Justiciâ hyssopifolia. Linn., Syst. veg.,p. 63. — Mill., 7c., tab. 13. — V ~ahl. , Enum. , vol. l,p. 162. 



Mata prieta Canariensium. 



Hab. Nascitur hic frutex in rupibus siccis regionis inferioris Teneriffse , ubi haud infre- 

 quens; et morsus caprinos cavens, ssepè inter Euphorbiarum canariensium columellas cum 

 Periplocâ aliisque arbustis , ut raraos tutè explicet , aufugium quasrit. 



Distrib. geogr. Species est propria insularum Fortunatarum. 



Descr. Frutex 3-6-pedalis , ramosus , ramis rectis , 2-3-tomis , divaricatis , glabris , subcylindraceis , 

 junioribus 4-gonis , cortice nitido albo , ligno lutescente fibroso. Folia opposita , crebra, ssepè subfasci- 

 culata, ovato-oblonga, apice obtusata, mucronulata, margine nervosa , inlegerrima, nervis in caulem 

 productis, coriacea, crassiuscula, glaberrima, 1-nervia, intense viridia vel luteo-viridia , sessilia. Flores 

 axillares , solitarii , pedicellati , pedicello 2-bracteolato , vel floribus novellis ex bracteolarum axillis 

 simpliciter, rarô duplicatim, cymosi, et tùm flos intermedius ebracteolatus. Pedicelli folio duplô bre- 

 viores, angulato-teretiusculi, glabri. Bracteol^e brèves, lanceolatse, carinatse, acutse, basi amplexicaules, 

 margine scariosa?, ciliatse. Calyx turbinatus , usquè ferè ad basin 5-partitus, glaber, laciniis sequalibus, 



